Нарадзіўся ў сялянскай сям’і. Неўзабаве сям’я пераехала ў Маскву, дзе бацька Івана Ермачэнкі працаваў на чыгунцы.

Скончыў гімназію ў Маскве, паступіў на электратэхнічны факультэт, але вучобу перапыніла Першая Сусьветная Вайна. Падчас вайны скончыў школу прапаршчыкаў, служыў у расейскай арміі і быў накіраваны на фронт, дзе даслужыўся да паручніка. Меў некалькі ўзнагарод. У 1918 г. трапіў у палон, адкуль уцёк.

У грамадзянскую вайну афіцэр белай арміі, ад’ютант генэрала Петра Врангеля, меў ранг падпалкоўніка.

У 1920 г. эвакуяваўся ў Канстантынопаль, дзе далучыўся да беларускага руху. У 1921 г. прадстаўнік урада БНР у Канстантынопалі і генэральны консул на Балканах; заснаваў консульскія аддзелы БНР у Югаславіі і Баўгарыі. Быў адным з арганізатараў Беларускага камітэту ў Турэччыне.

Даведка аб Іване Ермачэнку як беларускім прадстаўніку ў Канстантынопале

Даведка аб Іване Ермачэнку як беларускім прадстаўніку ў Канстантынопале (тэкст)

У 1922 г. намесьнік міністра замежных справаў БНР у Коўне. Пераехаў у Прагу. Скончыў мэдычны факультэт Карлавага ўнівэрсытэта (1929). Займаўся лекарскай практыкай і грамадзка-палітычнай дзейнасьцю сярод беларускай эміграцыі. Узначальваў беларускі аддзел таварыства «Сокал». Фундатар часопісу «Іскры Скарыны». 3 1938 г. — куратар беларуска-нямецкага супрацоўніцтва.

У 1940 г. заснаваў у Празе Беларускі камітэт самапомачы, стварыў уласнае прыватнае выдавецтва, што выпусьціла пяць кніг.

З 22 кастрычніка 1941 г. старшыня Беларускай народнай самапомачы (БНС) ў акупаваным нацыстамі Менску. БНС задумвалася акупацыйнымі ўладамі як дабрачынная арганізацыя для апекі над беднымі слаямі насельніцтва. Але дбаньнем Івана Ермачэнкі ўдалося стварыць агульнабеларускую арганізацыю, якая займалася ня толькі сацыяльнымі праблемамі, але і пытаньнямі школьніцтва, культуры, грамадзкага жыцьця.

У чэрвені 1942 г. пры БНС быў створаны Вольны корпус беларускай самааховы для барацьбы з партызнамі, на чале якога стаў падпалкоўнік Ермачэнка.

У пачатку 1943 г. гітлераўскія спэцслужбы пачалі працу супраць Ермачэнкі, пабачыўшы ва ўзвышэньні гэтага дзеяча небясьпеку. 27 красавіка 1943 г. Ермачэнка высланы ў Прагу пад нягляд Gestapo. Пасьля забойства савецкімі падпольшчыкамі нямецкага гаўляйтэра Кубэ 22 верасня 1943 г. Ермачэнка быў арыштаваны па падазрэнні ў датычнасьці да гэтай падзеі.

У пачатку 1945 г. выехаў на захад Нямеччыны. Пасьля капітуляцыі Нямеччыны працаваў у міжнародных структурах ААН (UNRRA). У канцы 1947 — пачатку 1948 гг. пераехаў у Нью-Ёрк; працаваў лекарам.

Удзельнічаў у жыцьці беларускай дыяспары ў ЗША, быў адным з заснавальнікаў Злучанага беларуска-амэрыканскага дапамогавага камітэта ў Саўт-Рыверы (штат Нью-Джэрсі). Публікаваўся ў часопісе «Беларус у Амэрыцы».

Памёр у 1970 годзе ў Флярыдзе.

У сфэры адказнасьці генэральнага консула знаходзіліся ўсе Балканы. Беларускія консульскія аддзелы былі заснаваныя таксама ў Сэрбіі і Баўгарыі (Hotel Novo Rodepi Nr 34, place St. Nicolas, Sofia, старшыня Беларускага Нацыянальнага Камітэту ў Баўгарыі – генэрал-маёр Галубянцоў).

Беларускае консульства ў Канстантынопалі знаходзілася па адрасе Rue Minarete, Nr. 5 і прапрацавала да чэрвеню 1922 г. Архівы консульства цяпер захоўваюцца ў Дзяржаўным Архіве Расейскае Фэдэрацыі (Масква).

Беларускае консульства ў Канстантынопале, 1921-1922 г. Консул І. Ермачэнка і сакратар

Ніжэй ліст І. Ермачэнкі Вацлаву Ластоўскаму (Коўна) ад чэрвеня 1921 г. (на расейскай мове):

Constantinople
14-VI-1921

Глубокоуважаемый

[Вацлавъ] Юстиновичъ!

Шлю я Вам свой сердечный привѣтъ изъ Константинополя. О своей личной жизни сообщить ничего не могу хорошаго, такъ какъ она очень тяжела вслѣдствіе абсолютнаго отсутствія средствъ, но работа по національнымъ бѣлорусскимъ вопросамъ меня вплонѣ удовлетворяетъ.

Бѣлоруссы очень обрадованы возможностью получать свѣденія о родинѣ, читаютъ бѣлорусскія газеты “Наша Думка”, которые я получаю черезъ Прагу, кромѣ того  я имъ устроилъ общежитіе, амбулаторію и они почти довольны и только всѣ хотятъ поѣхать домой.

Выдавать паспорта я уже началъ и до сего дня уже выдалъ 20 паспортовъ, но денегъ за всѣ эти паспорта я получилъ только 5 лиръ (200 марокъ) это получается, потому что здѣсь всѣ бѣлоруссы настолько бѣдны, что даже мнѣ стыдно бываетъ называть какую-либо цѣну. На этихъ дняхъ я посылаю Вамъ финансовый отчетъ, а также подробный обо всѣх моихъ дѣлахъ докладъ. На работу приходится занимать денегъ у разныхъ учрежденій, такъ какъ своихъ я абсолютно ничего не имѣю, а расходы приходится проихводить чуть ли не ежедневно.

Свою канцелярію я устроилъ совмѣстно съ представителемъ Литвы, капитаномъ Блавѣщунасъ, съ нимъ же совмѣстно мы содѣржимъ и общежитіе, все это сдѣлано въ цѣляхъ экономіи, да кромѣ того наши интересы почти общіе. Въ послѣднее время къ нашему дружественному союзу присоединился и представитель Эстоніи, профессоръ Дзирне, и теперь у насъ получилась соединенная канцелярія трехъ представительствъ. Посылаю Вамъ нашъ снимокъ, который у меня просилъ изъ Риги Езовитовъ, для помещенія въ журналъ, и съ этой целью мы втроемъ и снялись. (…)

Глубокоуважаемый [Вацлавъ] Юстиновичъ! Не откажите въ любезности посылать кого-либо время отъ времени на почту и справляться тамъ, нѣт ли на мое имя письма до востребованія изъ Россіи. Я до сихъ поръ никакъ не могу наладить связь съ родителями и установить, живы ли они. (…)

Всегда готовый къ услугамъ

Ваш покорный слуга

Полковникъ Ермаченко.

(…)

Даведка аб Іване Ермачэнку як беларускім прадстаўніку ў Канстантынопале

Даведка аб Іване Ермачэнку як беларускім прадстаўніку ў Канстантынопале (тэкст)

– Архіў Беларускага Прэсавага Бюро ў Бэрліне
(ф.Р5782. БЕЛОРУССКОЕ БЮРО ПЕЧАТИ В БЕРЛИНЕ / ФОНДЫ ГОСУДАРСТВЕННЫХ УЧРЕЖДЕНИЙ И ОБЩЕСТВЕННЫХ ОРГАНИЗАЦИЙ
– ФОНДЫ ПО ИСТОРИИ БЕЛОГО ДВИЖЕНИЯ И ЭМИГРАЦИИ – ФОНДЫ ЭМИГРАНТСКИХ УЧРЕЖДЕНИЙ И ОРГАНИЗАЦИЙ, ДЕЙСТВОВАВШИХ В РАЗНЫХ СТРАНАХ – ГЕРМАНИЯ – Бюро печати, редакции газет)
http://opisi.garf.su/default.asp?base=garf&menu=2&v=2&node=443&fond=1971&opis=

– Калекцыя матар’ялаў Беларускай Народнай Рэспублікі
(ф.Р6218. КОЛЛЕКЦИЯ МАТЕРИАЛОВ БЕЛОРУССКОЙ НАРОДНОЙ РЕСПУБЛИКИ / ФОНДЫ ГОСУДАРСТВЕННЫХ УЧРЕЖДЕНИЙ И ОБЩЕСТВЕННЫХ ОРГАНИЗАЦИЙ – ФОНДЫ ПО ИСТОРИИ БЕЛОГО ДВИЖЕНИЯ И ЭМИГРАЦИИ – АРХИВНЫЕ КОЛЛЕКЦИИ)
http://opisi.garf.su/default.asp?base=garf&menu=2&v=2&node=237&fond=2773&opis=

– Архіў Рады БНР
(ф.Р6063. РАДА БЕЛОРУССКОЙ НАРОДНОЙ РЕСПУБЛИКИ / ФОНДЫ ГОСУДАРСТВЕННЫХ УЧРЕЖДЕНИЙ И ОБЩЕСТВЕННЫХ ОРГАНИЗАЦИЙ – ФОНДЫ ПО ИСТОРИИ БЕЛОГО ДВИЖЕНИЯ И ЭМИГРАЦИИ – ФОНДЫ ЭМИГРАНТСКИХ УЧРЕЖДЕНИЙ И ОРГАНИЗАЦИЙ, ДЕЙСТВОВАВШИХ В РАЗНЫХ СТРАНАХ – ЛИТВА)
http://opisi.garf.su/default.asp?base=garf&menu=2&v=2&node=371&fond=2687&opis=

Прыклады дакумэнтаў