Савецкі тэрор супраць беларусаў не абмяжоўваецца падзеямі 1937 году, які быў пікам гэтай шматгадовай злачыннай палітыкі. Рэпрэсіі супраць беларускіх палітыкаў і актывістаў, сялянаў, вернікаў і любых нязгодных з камуністычным рэжымам пачаліся адразу пасьля ўсталяваньня савецкай акупацыі Беларусі ў 1919 годзе. З той ці іншай інтэнсіўнасьцю рэпрэсіі працягваліся да аднаўленьня незалежнасьці Беларусі ў 1991 годзе.

Савецкая палітыка ў дачыненьні да Беларусі насіла характар зьнешняй акупацыі. Дзеяньні савецкай улады былі скіраваныя на асыміляцыю самастойнай беларускай нацыі, эксплюатацыю Беларусі, яе прыродных і чалавечых рэсурсаў для мэтаў агрэсіўнай савецкай імпэрыі, падаўленьне любога пратэсту супраць савецкай эканамічнай, культурніцкай, міжнароднай палітыкі камуністычнага рэжыму.

Пасьля аднаўленьня незалежнасьці савецкі рэпрэсіўны апарат так і ня быў зьнішчаны. Ён быў неўзабаве выкарыстаны аўтарытарным рэжымам прэзыдэнта Аляксандра Лукашэнкі, які ўсталяваўся ў 1995-1996 гг. у выніку дзяржаўнага перавароту.

Палітычныя рэпрэсіі застаюцца фактам жыцьця сучаснай Беларусі. За час кіраваньня А. Лукашэнкі ў Беларусі мелі месца масавыя факты палітычных рэпрэсіяў:

– Выкраданьні і, відавочна, забойствы лідараў апазыцыі;

– Увязьненьні лідараў і актывістаў апазыцыі, супрацьзаконны прызыў у войска;

– Зьбіцьці і катаваньні апазыцыйных актывістаў у турмах;

– Звальненьні з працы, выключэньні з унівэрсытэтаў па палітычных матывах;

– Апраўданьне і ўхваленьне палітычных рэпрэсіяў ў агульнанацыянальных прапагандысцкіх СМІ.

Рада БНР канстатуе, што цяперашняя нібыта палітычная адліга ў Беларусі застаецца збольшага ілюзіяй, якую актыўна стварае рэжым Лукашэнкі з дапамогай падкантрольнай яму прапаганды і лябісцкіх высілкаў на Захадзе. Мэтаю рэжыма ёсьць заваяваць давер кіраўніцтва краінаў Вольнага сьвету ва ўмовах далейшай дэградацыі беларускай эканамічнай мадэлі і супярэчнасьцяў паміж А. Лукашэнкам і ягоным традыцыйным палітычным і эканамічным спонсарам – пуцінскай Расеяй. За кратамі ў Беларусі застаюцца прынамсі два палітычных вязьня – Зьміцер Паліенка і Міхаіл Жамчужны. Улада гвалтоўна падаўляе мірныя акцыі пратэсту і ладзіць перасьлед грамадзянаў па палітычных матывах. СМІ краіны падлягаюць цэнзуры, у інфармацыйнай прасторы Беларусі дамінуе дзяржаўная прапаганда. Адсутнасьць прагрэсу ў справе дэмакратызацыі адзначаюць міжнародныя арганізацыі, у тым ліку спэцыяльны дакладчык ААН па Беларусі Міклаш Харасьці.

Рада БНР заяўляе, што задачай будучай дэмакратычнай улады Беларусі зьяўляецца:

– Рассакрэчваньне і па магчымасьці публікацыя ўсёй інфармацыі аб рэпрэсіях і аб агентурнай працы ВЧК, НКВД, КГБ СССР і іншых савецкіх карных органаў, як гэта было зроблена амаль ва ўсіх суседніх краінах – ва Ўкраіне, Польшчы, краінах Балтыі;

– Мэмарыялізацыя злачынстваў савецкага рэжыму на тэрыторыі Беларусі, забесьпячэньне шырокай асьветніцкай працы ў беларускім грамадзтве па тэме савецкіх рэпрэсіяў;

– Расфармаваньне або рашучая рэарганізацыя цяперашніх органаў дзяржаўнай бясьпекі Беларусі, расьсьледваньне іхнай мінулай дзейнасьці на прадмет зьдзяйсьненьня палітычных рэпрэсіяў і перасьледу грамадзянаў па палітычных матывах, увядзеньне абмежаваньняў на заняцьце пасадаў на дзяржаўнай службе і ў іншых сфэрах асобнымі катэгорыямі былых супрацоўнікаў КГБ БССР, КГБ СССР і КДБ РБ;

– Расьсьледваньне сувязяў КДБ Рэспублікі Беларусь або ягонага кіраўніцтва з ФСБ Расеі, якія маглі б пагражаць інтарэсам незалежнасьці і дэмакратыі ў Беларусі, а таксама ролі гэтых сувязяў ва ўсталяваньні і функцыянаваньні рэжыму А. Лукашэнкі;

– Прыняцьце законадаўчых актаў, якія давалі б належную юрыдычную ацэнку савецкім рэпрэсіям і прадухілялі б паўтарэньне любых палітычных рэпрэсіяў у Беларусі.

У Беларусі распачынаюцца вайсковыя вучэньні “Захад-2017”, якія праводзяцца сумесна з вайсковымі фармаваньнямі Расейскай Фэдэрацыі. Гэтыя манэўры адбываюцца на фоне анэксіі Масквой Крыму, вайны ва Ўкраіне і Сырыі, кібэратакаў на дэмакратычныя інстытуцыі Захаду.

Рада БНР далучаецца да засьцярогаў, якія выказваюць дэмакратычная супольнасьць Беларусі і некаторыя міжнародныя назіральнікі датычна таго, што, нягледзячы на заявы прадстаўнікоў міністэрства абароны Беларусі, асобныя фармаваньні расейскіх войскаў могуць застацца на тэрыторыі Беларусі пасьля заканчэньня вучэньняў. Рада БНР падкрэсьлівае, што гэта сталася б новым фактарам небясьпекі ня толькі для Беларусі, але і для іншых краінаў Эўропы – Латвіі, Літоўскай Рэспублікі, Польшчы. Асаблівую пагрозу гэта будзе несьці для Ўкраіны, паколькі расейскія сухапутныя часткі ў гэтым выпадку маглі б нанесьці ўдар па яе паўночных і заходніх рэгіёнах.

Рада БНР адзначае, што выхад расейскіх частак з тэрыторыі Беларусі павінен адбыцца не пазьней чым 30 верасьня, як пра гэта заяўлена афіцыйным Менскам. У супрацьлеглым выпадку кожны дадатковы дзень знаходжаньня расейскіх вайсковых частак і расейскай тэхнікі павінен разглядацца як акупацыя Беларусі.

Рада БНР усьведамляе, што нават пры ўмове выхаду ўсіх расейскіх вайскоўцаў з тэрыторыі Беларусі сам факт сумесных вучэньняў з Расеяй, краінай-агрэсарам, наносіць вялікую палітычную шкоду Беларусі, а таксама шкоду яе рэпутацыі перад міжнароднай супольнасьцю.

Рада БНР заяўляе, што беларускі народ ня мае дачыненьня да сумнеўнага вайсковага альянсу паміж аўтарытарнымі рэжымамі Беларусі і Расеі. У Беларусі ніколі не было дэмакратычнага рэфэрэндуму, пад час якога б народ выказаўся за вайсковы саюз з Расеяй. Само далучэньне Беларусі да сыстэмы Дамовы аб калектыўцай бясьпецы СНД (ДКБ), якая кантралюецца маскоўскім Генштабам, адбылося ў 1993 годзе пад ціскам пракамуністычнай прарасейскай большасьці ў Вярхоўным Савеце Рэспублікі Беларусь і насуперак Дэклярацыі аб дзяржаўным сувэрэнітэце Беларусі, якая абвяшчала курс на будаўніцтва нэўтральнай дзяржавы. Прынятая ў 1994 годзе Канстытуцыя Рэспублікі Беларусь таксама замацоўвала курс на вайсковы нэўтралітэт Беларусі. Такім чынам, фактычнае далучэньне Беларусі да вайсковага блёку з Расеяй было і застаецца парушэньнем нават дзеючай Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь.

Рада БНР, як і дэмакратычная супольнасьць Беларусі, неаднаразова зьвяртала ўвагу на небясьпечныя крокі Крамля ў дачыненьні да Беларусі, на спробы разьмяшчэньня дадатковых вайковых базаў, на ўсё больш шчыльнае ўцягваньне Беларусі ў арбіту расейскіх вайсковых інтарэсаў. Цяперашнія манэўры яшчэ больш абвастрылі гэтую праблему.

Рада БНР папярэджвае, што з улікам поўнай залежнасьці Лукашэнкі ад Масквы, адсутнасьці ў Беларусі ужо больш як два дзесяцігодзьдзя дэмакратычных  выбараў, легітымнага парлямэнту, свабоды сродкаў масавай інфармацыі; а таксама ва ўмовах татальнага панаваньня расейскай прапаганды ў інфармацыйнай прасторы Беларусі, усялякія агрэсіўныя дзеяньні Крамля да Беларусі могуць мець самыя непажаданыя наступствы для беларускай Незалежнасьці.

Рада БНР заклікае ЗША, Вялікабрытанію і Францыю, у выпадку неабходнасьці, выканаць свае абавязкі ў справе гарантыі беларускага сувэрэнітэту, дадзеныя ў адпаведнасьці з Будапэшцкім мэмарандумам узамен на вывад ядзернай зброі з тэрыторыі Беларусі.

Рада БНР заклікае беларускае грамадзтва і беларускіх патрыётаў у шэрагах збройных сілаў Рэспублікі Беларусь быць гатовымі да абароны незалежнасьці Беларусі ад любой вонкавай пагрозы.