Перад усім хочу прывітаць усіх Вас з нашым вялікім нацыянальным Сьвятам – 25-м Сакавіком.

25-га Сакавіка 1918-га году, наш народ, пасьля амаль паўтара стагодздзя няволі, абвясьціў сьвету, што ён “ськідае з роднага краю апошняе ярмо дзяржаўнай залежнасьці, якую гвалтам накінулі расейскія цары на наш вольны і незалежны край”.
Хочу прыпомніць тут што наш нацыянальны герой Кастусь Каліноўскі ўжо паўстагодзьдзя раней папярэджваў наш народ, што зажыве ён свабодна толькі калі маскаля над ім ня будзе. Гэтыя словы нашая гісторыя пацьвярджае. Менавіта бальшавіцкая Расея патапіла ў крыві незалежнасьць Беларускай Народнай Рэспублікі. Менавіта з Масквы ішлі загады на зьнішчэньне ў Курапатах нацыянальнай творчай і навуковай эліты, на ліквідацыю працавітага сялянства. Памкненьні беларусаў да свабоды і незалежнасьці свайго краю нязьменна душыліся. Нам даводзілася цярпець і фізычны, і духоўны Чарнобыль. А нядоўгі час нацыянальнага Адраджэньня быў спынены стаўленікам Масквы Лукашэнкам.

Нажаль, пасьля ледзь не стагодзьдзя акупацыі і хітрай прапаганды з боку тае самае Масквы, сьвет забыўся пра беларусаў пакуль наш народ ня прыпомніў яму у 2020-м годзе пра нашае існаваньне! Толькі дзякуючы Вашаму гераізму і адвазе сотняў тысяч Беларусаў, якія выйшлі пад бел-чырвона-белымі сьцягамі на вуліцы Беларусі, мы аджылі! Калі-б зноў ня ўмяшалася Масква, магчыма мы ўжо жылі-б у нашым вольным краю. І не змагаліся б сёньня за вызваленьне тысячаў палітычных вязьняў, якія яшчэ ўсё сядзяць за кратамі ў Беларусі.

Дарагія мае суродзічы Беларусы, не дазвольце нашым адвечным ворагам зьдзекавацца над Вамі толькі таму што гэта выгадна аднаму чалавеку! Не давайце нікому называць Вас агрэсарамі суседняй краіны. Мы стары Эўрапейскі народ – нашае месца ў дэмакратычнай Эўропе -і толькі тады, калі мы станемся незалежнымі ад так званага “старэйшага брата” – толькі тады мы зоймем тое пачеснае месца між цывілізаванымі народамі сьвету, на якое мы маем поўнае права!

Хочацца верыць што тады ні Масква ні тэрор ня згасяць тае паходні, якую мы будзем несьці шчыльнымі радамі наперад.

Дарагія мае Сябры, прашу тых з Вас, хто яшчэ не далучыўся да змаганьня за волю і незалежнасьць Бацькаўшчыны, каб памяталі што будучыня наша залежыць ад кожнага і кожнае з нас! Так як нашыя продкі ў 1918-м годзе, разам мы вызвалім наш мілы і чароўны край!

Дык памажы нам Божа!!
Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

25-га САКАВІКА 2026 г.

Дачакаліся мы зноў нашых цудоўных Калядных і навагодніх Сьвятаў, сьвятаў надзеі, калі мы жадаем адны другім, каб сьвет неяк у хуткім часе зьмяніўся на лепшае.

Нажаль, у гэтым годзе гэтая надзея ня споўнілася дзеля злыдняў, якія або нас нішчаць або трымаюць у няволі. Нашая зямля па крысе зноў пераходзіць у рукі захопнікаў, у якіх адна мэта — сьцерці нас з паверхні Зямлі!

Дарагія мае Суродзічы, таму што нам прышлося шмат перажыць за апошняе стагодзьдзе, многія з нас адзінае што жадаюць гэта выжыць неяк да лепшых часоў.

Але ня веру, што наш народ пойдзе ў няволю, каб выжыць! Мы за моцна любім нашую зямлю, за моцна цэнім нашыя людзкія правы каб задаволіцца чужым кавалкам хлеба!

Моцна спадзяюся на нашае пачуцьцё годнасьці і нашыя Эўрапейскія карані, мае дарагія Сябры! Кожны з нас здольны прыдумаць як можна даваць сабе рады і адначасна працаваць на карысьць свайго народу. Трэба толькі выбраць свой шлях. Адзінае на што мы ня можам сабе дазволіць, гэта быць абыякавымі!

Днямі я мела радасьць пагутарыць зь некаторымі нашымі змагарамі за вольную і незалежную Беларусь, якіх Лукашэнка трымаў за кратамі — з Алесем Бяляцкім і Паўлам Севярынцам. Яны ёсьць прыкладамі нязломнасьці і адданасьці Бацькаўшчыне. Асабліва кранула мяне гутарка са Зьмітром Дашкевічам і ягонай жонкай Настай, якія разам з чатырма дзеткамі, нарэшце ўзьядналасіся. Нажаль, адбылося гэта не на беларускай зямлі. І сёньня тысячы беларускіх сем’яў разьяднаныя ці турэмнымі кратамі, ці дзяржаўнымі межамі.

Будзем верыць у тое, што ў бліжэйшым часе ўсе беларусы змогуць быць разам на сваёй вольнай радзіме.

Дык жадаю маім дарагім неабыякавым Суродзічам утульна правесьці гэтыя Сьвяты, а перад усім набрацца сілаў, каб магчы неадкладна брацца за так патрэбную працу на карысьць нашай Бацькаўшчыны.

Дык жадаю Вам посьпеху, дарагія мае Сябры!

Памажы Вам Божа!!!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла

Старшыня Рады БНР

Сьнежань 2025

Дарагія мае Суродзічы Беларусы,
У гэтыя дні, 105 гадоў таму, дзесяць тысяч Случчакоў вырашылі што не
дапусьцяць новай навалы з Усходу, што будуць бараніць пад бел-чырвона-белым
сьцягам Беларускую Народную Рэспубліку.
Зьвяртаюся да вас сёньня, каб прыпомніць усім нам нашых магчыма найбольшых
герояў. Прыпомніць зь вялізарнай удзячнасьцю і сказаць ім, што яны дасюль
жывуць у сэрцы кожнага Беларуса, і што мы верым, што зь іхняй дапамогай, мы
адродзім нашую Бацькаўшчыну, не дазволім ворагам сьцерці яе з паверхні Зямлі.
Дарагія мае Суродзічы, жадаю Вам з глыбіні сэрца дачакацца таго дня, калі мы
зноў станем грамадзянамі нашай вольнай дзяржавы, якая зойме сваё пачэснае
месца між іншымі дэмакратыямі сьвету!
Але для гэтага трэба каб кожны і кожная з нас усьвядомілі сабе, што лёс нашай
зямлі ў нашых руках. Не выпадкова стагодзьдзямі мы адчуваем прыналежнасьць
да яе. Апошні раз вы паказалі гэта ў жнівені 2020-га году, калі цывілізаваны сьвет
пераканаўся, што нават пад ботам дыктатара, вы ведаеце хто вы і верыце ў
вашую вольную будучыню.
Гэта было вашае найнавейшае дасягненьне ў гэтым стагодзьдзі, вынікі якога мы
бачым да сёньня. Нягледзячы на ўсе намаганьні агрэсіўнага суседа і яго
траянскага каня на нашай зямлі, сьвет памятае 20-ты год і ніколі не забудзе тых
сотняў тысяч бел-чырвона-белых сьцягоў, якія луналі ў жнівені над нашым краем!
Збудавалі вы падмурак які дасюль бароніць у сьвеце нашую нацыянальную ідэю і
наш народ.
Дарагія мае суродзічы, заклікаю ўсіх вас з удзячнасьцю адзначыць Дзень Герояў!
Жыве Беларусь!

Старшыня Рады Беларускае Народнае Рэспублікі
Івонка Сурвілла

Дарагія мае суродзічы беларусы!!

Надыходзяць 34-я ўгодкі таго дня, калі 25-га жніўня 1991-га году беларусы
аднавілі самае дарагое, што ёсьць у кожнага народа – Незалежнасьць.
Аднаўленьне Незалежнасьці адбылося ў выніку намаганьняў палітычнага
авангарду нацыянальнай дэмакратыі – Беларускага Народнага Фронту. Аднак
за 25 жніўня 1991 году былі стагодзьдзі змаганьня нашых продкаў, усіх тых,
хто не зьмірыўся з пакаваньнем спачатку царскай, а потым камуністычнай
імпэрыі.
34 гады – пакаленьне людзкога жыцьця на зямлі. Як шмат мы маглі б
асягнуць за гэты час! Беларусь магла б быць краінай, зь якой лічыліся б і
суседзі, і ўвесь сьвет. Краінай заможнай і шчасьлівай, якая была б нашай
супольнай Бацькаўшчынай. Краінай, пра якую марылі пакаленьні папярэднія,
якія клалі жыцьці сваіх лепшых сыноў і дачок у змаганьні з акупантамі.
На жаль, месца чужых захопнікаў заняў дыктатар, які ня толькі ня любіць
зямлі, якую здабыў хлусьнёй, але якой ён гатовы гандляваць, каб утрымаць
узурпаваную ім уладу.
Здраджаны народ застаецца ў няволі, дыктатар пры падтрымцы Масквы
разгарнуў супраць яго татальны тэрор, і сотні тысячаў беларусаў ня маюць
іншага выйсьця, як шукаць прытулку на чужыне.
Але не запозна, дарагія мае суродзічы, думаць пра нашых продкаў, пра
нашыя карані, і пра будучыню!
Мы – і ў Беларусі, і ў дыяспары – мусім берагчы нашую культуру, шанаваць
нашую спадчыну, ня страчваць нашага пачуцьця прыналежнасьці да зямлі, на
якой наш народ пражыў больш за тысячагодзьдзе. Можам і павінны, як казаў
наш вялікі паэта – каб не ўмерці – захоўваць нашу мову
Раскіданыя па ўсім сьвеце, мы маем доступ да іншых народаў. Кожны
чужынец кругом нас мусіць ведаць, што мы – беларусы, чаму мы пакінулі
свой край, як моцна мы яго любім і як шчыра жадаем, каб ён пазбыўся
дыктатуры.
У 2020-м годзе вы паказалі сьвету, што вы жывы народ, што жадаеце самі
вырашаць свой лёс! Вы зрабілі вялізарную справу – але праца гэтая ня
скончаная!
Нягледзячы на вымушаную эміграцыю сотняў тысяч беларусаў, мы застаемся
адзіным народам – тыя, хто на Бацькаўшчыне і тыя, хто на чужыне. Дарагія
беларусы замежжа, давайце навязваць сувязі з суродзічамі, якія нешта
робяць, а такіх між намі шмат! Далучайцеся да міжэтнічных арганізацыяў у
краінах дзе пражываеце! Бярыце ўдзел у іхнім жыцьці, каб яны ведалі, што
ёсьць на сьвеце цудоўныя людзі – беларусы!
Дарагія мае суродзічы! Зь верай і надзеяй у сэрцы, мы дачакаемся ўласнай і
вольнай на векі дзяржавы. Але для гэтага мы мусім адкласьці пакуль што
крытыкі адны другіх. Ня час цяпер беларусам біцца паміж сабой. Бо залёгка
было б двум дыктатарам – Пуціну і Лукашэнку – зьнішчыць нас да апошняга.
Мусім зразумець што мы толькі тады асягнем нашую мэту, калі будзем
зьяднанай нацыяй. Калі нас будзе дзесяць мільёнаў патрыётаў, якія будуць
цаніць волю і людзкую годнасьць!
Ўсе народы ведаюць каштоўнасьць нацыянальнай еднасьці ў часы пагрозы іх
існаваньню. Не давайце расейскім агрэсарам спадзявацца, што ім зноў удасца
захапіць нас, як яны намагаюцца захапіць суседнюю нам дзяржаву.
Нам Бог даў кавалак зямлі, каб мы цанілі і баранілі яго. Не дазвольце
злодзеям зноў адабраць яго ў вас, пакідаючы вас зноў сіротамі ў сябе дома.
Дык памажы нам Божа! Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі
Жнівень 2025.

Сымбалічна, што фэстываль праводзіцца ў месцах цяпер ужо легендарнага «Басовішча», якое дзесяцігодзьдзямі зьбірала ня толькі моладзь Падляшша, але і выканаўцаў ды гледачоў зь Беларусі.

Сёньня прарасейскі рэжым Лукашэнкі пасьлядоўна нішчыць беларускія нацыянальныя каштоўнасьці, падаўляе ўсялякую культурніцкую ініцыятыву, якая не адпявядае сумнеўным ідэалягічным догмам. Беларуская культура на тэрыторыі Беларусі фактычна існуе ў падпольлі.

І таму асабліва важны і каштоўны Фэстываль абуджаных TUTAKA, які дае цудоўную магчымасьць беларускім творцам выявіць свае таленты ў вольных умовах.

Дык жадаю вам, дарагія суродзічы, запамінальных імпрэзаў, цікавых сустрэчаў і карыснага адпачынку!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,

Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Ліпень 2025

Атава.

Дарагія мае Суродзічы Беларусы!

Вітаю Вас з гэтай найважнейшай датай сучаснай гісторыі нашай Бацькаўшчыны, 25-га Сакавіка 1918-га году, калі наш народ абвясьціў незалежнасьць і волю свае дзяржавы, Беларускай Народнай Рэспублікі.

Хаця мы не змаглі тады абараніць нашую незалежнасьць, абвешчаньне Беларусі сувэрэннай дзяржавай змусіла бальшавікоў стварыць БССР а існаваньне БССР дазволіла беларусам у 1991 годзе абвесьціць незалежную Рэспубліку Беларусь. Абавязкам кожнага Беларуса ёсьць сёньня зьберагчы гэтую незалежнасьць.

Ня гледзячы на жаль на падзеі 2020-году і на нашую дзейнасьць у сьвеце, сусьветныя СМІ ўсё часьцей забываюцца пра нашае існаваньне, асабліва калі гавораць пра вайну ўва Украіне.

Дарагія мае суродзічы, не давайце ім забывацца!

Гэтак жа, як Канада зьядналася як ніколі, каб бараніцца ад пагрозаў свайго паўднёвага суседа, як яднаюцца ўсе народы, калі адчуваюць патрэбу бараніць свае інтарэсы, – прыйшоў час усім нам адчуць як ніколі нашую прыналежнасьць да нашае зямлі і наш абавязак бараніць яе ад усіх захопнікаў – як ворагаў, гэтак і невукаў, якія за 34 гады яшчэ не ўцямілі, што ў цэнтры Эўропы жыве сувэрэнная нацыя, якая мае такія самыя правы на існаваньне як і яны.

У гэты час, калі ў Беларусі наш народ пад ботам тырана, зьвяртаюся да Беларусаў замежжа, якім ніхто не забараняе прадаўжаць змаганьне за волю і лепшую долю нашага народу: карыстайце з кожнай нагоды, каб прыцягваць увагу палітыкаў і грамадзян краін, якія вам далі прытулак, што ў цэнтры Эўропы не адзін а два народы церпяць ад Маскоўскага імпэрыялізму, і што Беларусі ніхто не памог, калі яна дамагалася вызваліцца ў 2020-м годзе.

25-га Сакавіка ізноў пакажыце сьвету, што вы таксама маеце права быць вольным народам на сваёй вольнай зямлі.

Дык памажы Нам, Божа!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады БНР

Дарагія мае Суродзічы!

Ад імя Рады БНР і ад сябе асабіста, вітаю Вас з Калядамі. Жадаю, каб гэтыя Сьвяты былі для Вас поўныя любові і надзеі на хуткія зьмены.

Прашу нованароджанага Сына Божага, каб вызваліў наш край і наш народ ад злачынцаў якія перанялі ўладу ў краіне ў свае рукі.

Дарагія Суродзічы, не пакідайце веры ў будучыню! Толькі вера, што кашмар ня вечны, што прыйдзе час, калі і яму прыйдзе канец, дазволіць нам дачакацца нашай вольнай дзяржавы, у якой і нам будзе дадзена “людзьмі звацца”! Прыгожа кажа пра гэта наш Васіль Быкаў: без спадзеву на сьвятло і цяпло, на свой дом і сваю сям’ю – ў гэтым драпежным сьвеце нікому няма і ня будзе жыцьця.

А мне ўжо восемдзесят гадоў гэты спадзеў памагае жыць!

Тым, хто быў змушаны пакінуць Бацькаўшчыну, скажу наступнае: памятайце хто Вы! Якая-бы ня была цяжкая эмігранцкая доля, памятайце пра зямлю сваіх продкаў. Так доўга як будзеце адчуваць сваю прыналежнасьць да яе, ніякія цяжкасьці Вас не перамогуць! Бо будзеце ведаць, што ёсьць на гэтай зямлі Ваш “родны кут” і, нават у гэты нялюдзкі час, калі пагражае яму вялікая небясьпека, ён усёж толькі ВАШ і заўсёды будзе толькі Ваш! Сіротай Вы ніколі ня будзеце!

Безумоўна, нам трэба дагледзець яго, абараніць ад бандытаў, якія толькі і чакаюць на магчымасьць яго прысвоіць. Але я веру, што наш народ не дапусьціць да гэтага. Ён замоцна прывязаны да сваёй зямлі, замоцна яе любіць. Я моцна веру, што наш народ здольны адрадзіць у цэнтры Эўропы нашую ўласную – ветлую і заможную – краіну, якую будзем пакідаць толькі калі захочацца пабачыць рэшту сьвету, але куды будзем абавязкава вяртацца, калі скончым падарожнічаць!

Дык давайце памолімся ўсе разам у гэты Калядні вечар за нашую Бацькаўшчыну, мае дарагія Сябры! Памолімся зь верай што “Ўладар вялікіх сонцаў і сэрц малых” нас пачуе!

Жадаю Вам утульных Калядаў!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла

Каляды 2024 г.

Дзень 25-га сакавіка стаўся нашым найвялікшым сьвятам, і, нягледзячы на ўсе высілкі ўсходняга суседа, каб нас сьцерці з паверхні Зямлі, народ наш больш як сто гадоў змагаецца, каб адрадзіць свой вольны край. Натхнялі нас ідэалы 25-га Сакавіка. 

У вельмі неспрыяльных для нацыянальнага адраджэньня варунках у Беларусі вырасла і выхавалася на ідэях БНР новае пакаленьне беларускіх палітыкаў, якія здолелі ў сваю чаргу скарыстаць распад СССР і дасягнуць абвяшчэньня 25 жніўня 1991 году незалежнасьці краіны ў новым абліччы – Рэспублікі Беларусь. 

На жаль, здабытая ў 1991 годзе дзяржаўная незалежнасьць ізноў апынулася пад пагрозаю. Усталяваная з дапамогаю Масквы дыктатарская ўлада Лукашэнкі стварыла рэальную пагрозу існаваньню ўжо ня толькі дзяржаве, але і беларускай нацыі. 

Але беларускі народ змагаецца за сваю будучыню, што яскрава выявілася ў магутным уздыме 2020 году. Найбольш яскравым доказам таго ёсьць факт, што наш асноўны дзяржаўны ворган – Рада БНР, захавалася да сёньня. 

Бальшавіцкая акупацыя прымусіла Раду БНР пакінуць краіну і выехаць у эміграцыю, але і на чужыне яна не спыніла сваю дзейнасьць. 

На выгнаньні Рада БНР захоўвае ідэалы БНР і да сёньня трымае мандаты дзяржаўнаe ўлады, атрыманыя ад Першага Усебеларускага Кангрэса. Такога ўзроўню паўнамоцтваў ня меў і ня мае пакуль ніводзін з урадаў Беларусі. Яны альбо прызначаліся пры саветах ці абіраліся ў выніку фармальных альбо сфальшаваных выбараў. 

Рада БНР вітала абвяшчэньне незалежнасьці Рэспублікі Беларусь і магла б перадаць свае паўнамоцтвы ўраду Рэспублікі Беларусь, дзейнасьць якога адпавядала б ідэалам БНР і гарантавала б незалежнасьць нашага краю, але такога пакуль не сталася. У сувязі з гэтым Рада БНР павінна і надалей выконваць сваю ранейшую ролю. 

Сёньня Рада БНР стаіць побач з дэмакратычнымі нацыянальнымі сіламі, што змагаюцца з дыктатарскім рэжымам у Беларусі і дзейнічаюць для нацыянальных інтарэсаў Беларускага народу. 

У адпаведнасьці са сваімі паўнамоцтвамі і магчымасьцямі Рада БНР удзельнічае ў гэтым змаганьні, каб наблізіць той час, калі яна зможа перадаць свае паўнамоцтвы годнаму ўраду незалежнай дэмакратычнай Беларусі і тым самым забясьпечыць пераемнасьць ідэі беларускай Незалежнасьці на падставе Акта 25 сакавіка 1918 году. 

Сёньня заклікаю кожнага з Вас не забывацца пра наш родны край, і пра гераізм і ахвярнасьць нашых продкаў, якія ня раз ішлі паміраць, каб жыла Беларусь. Дзякуючы ім мы яшчэ маем край – які мы цяпер мусім бараніць, каб не пакінуць жабракамі – «SANS DOMICILE FIXE» – нашых дзяцей і ўнукаў. 

Няма ў нас большага скарбу, як свая дзяржава. Ня дайце ўзурпатару прадаць яе ворагам ды асіраціць Вас. Прыйшоў час, калі сапраўдным беларусам трэба забыцца пра ўсё тое, што іх дзеліць і аднавіць САЛІДАРНАСЬЦЬ, якая так моцна нам патрэбная, каб выжыць. 

Мы разумны, здольны і добры народ. Сорам, што рэжым з нас зрабіў у вачах вольнага сьвету суагрэсараў суседняга краю, зь якім мы стагодзьдзямі жывём у згодзе. Нашым абавязкам ёсьць даказаць, што народ наш ня хоча вайны! Адзінае, што мы жадаем, гэта жыць спакойна на нашай уласнай вольнай зямлі. 

Дык віншую Вас усіх з нашым вялікім нацыянальным сьвятам, мае дарагія суродзічы! 

Памажы нам Божа! Жыве вольная і незалежная Беларуская Народная Рэспубліка! 

Івонка Сурвілла  Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

«Дарагія мае Суродзічы Беларусы!

Прайшоў яшчэ адзін год, які мы перажылі з трывогай у сэрцах дзеля штодзённай пагрозы незалежнасьці нашай зямлі і нязноснага жыцьця нашага народу пад ботам хворага дыктатара. Дык пачну гэтае прывітаньне ад імя Рады БНР і ад мяне асабіста, жаданьнем усім нам посьпехaў у нашым змаганьні за лепшую долю нашага народу.

Нашай найбольш эфэктыўнай зброяй у гэтым змаганьні ёсьць нашая культура і нашае добрае імя. Якраз пра гэта хачу вам сказаць. А каб памагчы вам ня траціць надзеі, перадаю вам, разам з сьвяточнымі пажаданьнямі, падарунак, які заставіў нам цудоўны беларускі паэт і які я заўсёды ўважала адным з найбольш яскравых твораў нашай літаратуры: Апокрыф Максіма Багдановіча. Пэўная, што ён напоўніць вашае сэрца любоўю да ўсяго беларускага і жаданьнем вярнуць нашаму народу тое годнае жыцьцё, на якое ён мае права як і ўсе вольныя народы зямлі.

Ня буду чытаць Вам інтэгральна ўсяго Апокрыфу, але хачу перадаць вам словы якія мяне цешаць ужо шматлікія дзесяцігодзьдзі.

Аўтар расказвае, як Хрыстос, вярнуўшыся на Зямлю, апынуўся з двума апосталамі ў Беларусі і з захапленьнем пабачыў, як красуюцца на палях нашага краю васількі.

І на папрок апостала, што больш карысна было б, каб на месцы васількоў расло збожжа, бо „апрача красы патрэбны спажытак чалавеку“, Хрыстос адказаў: „Няма красы без спажытку, бо сама краса і ёсьць спажытак для душы“.

І мовіў Хрыстос Пятру: Ты, шкадуючы галодных людзей, асудзіў песьню, але самыя галодныя не асудзілі яе. Жывая яшчэ душа ў народзе гэтым»

На словы гаспадара, які сказаў што яшчэ ад малалецьця краса васількоў прыйшла яму да душы і радуе сэрца яго, Хрыстос адказаў: ” Добра быць коласам, але шчасьлівы той, каму дадзена быць васільком«, і кажучы так, пачуў Ён песьню жней і прамовіў : «Слухайце што кажуць словы гэтай песьні! Яе складалі людзі, якія ведаюць што варты хлеб»!

Апошнія радкі Апокрыфу змушаюць праўда задумацца ў гэтым канцы 2023-га году:

«… І босыя ногі Хрыста пакідалі на цёплым мяккім пыле дарогі сьляды… Але гора Вам людзі, бо ўжо даўно затапталі Вы іх»!

Не магла іх прамаўчаць. Даруй нам Божа, калі затапталі. Ня ўсе мы былі пачулі Цябе. Ня ўсе зразумелі.

Дык віншую Вас зь Сьвятамі, мае дарагія Сябры. Жадаю шчасьця, здароўя і плёну ў працы! А перад усім жадаю каб наступны раз дакладна пачулі і зразумелі!

Жадаю ўсім нам дачакацца незалежнай Беларусі, Беларусі якая будзе нашай Бацькаўшчынай, а не акупаванай чужакамі забранай тэрыторыяй, патрэбнай ім толькі каб бараніць сваю імпэрыю, «інтарэсы» варожага нам «рускага міру».

Жадаю пабачыць любоў і павагу нашых людзей адных да другіх і салідарнасьць між намі, бо ж мы адзін народ, сыны і дочкі тых самых прашчураў, якія захавалі часта ў вельмі складаных умовах і перадалі нам гэты край. Жадаю, каб і мы маглі перадаць яго нашым дзецям і ўнукам адроджаным, і назаўсёды беларускім, незалежным і заможным!

Абдымаю Вас!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,

Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі.

“Дарагія суродзічы,

Гэтак, як сёньня ўкраінскія героі змагаюцца,каб выратаваць свой край ад нападу з Усходу, гэтак і ў 1920 годзе 10 тысячаў Случчакоў узялі зброю ў рукі, каб бараніць ад расейскай навалы Беларускую Народную Рэспубліку.

Ніхто, нажаль, ім не дапамог – не было ў іх нават і зброі для кожнага змагара, але нашыя героі стрымалі ледзь не на месяц бальшавіцкі напад.

Беларусы ва ўсім вольным сьвеце дасюль кожны год адзначаюць гэты гераічны збройны чын сваіх суродзічаў са Случчыны. З удзячнасьцю адзначае яго і Рада Беларускай Народнай Рэспублікі, кожны год у канцы лістапада ўрачыста прыпамінае сваіх герояў і аддае ім павагу.

Ад імя Рады БНР і ад сябе асабіста, вітаю ўсіх, каму баліць сэрца па героях, якія пайшлі паміраць, каб жыла незалежная Беларуская Народная Рэспубліка.

З захапленьнем узгадваем Вас, дарагія Случчакі, і дзякуем Вам за Вашую мужнасьць, Ваш гераізм, а перад усім – за Вашую бязьмежную любоў да свае зямлі і свайго народу!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады
Беларускай Народнай Рэспублікі

Лістапад 2023″