Спаўняецца 40 гадоў аварыі на Чарнобыльскай атамнай электрастанцыі, больш як 70% радыеактыўных рэчываў зь якой пакрылі тэрыторыю Беларусі. Катастрофа аштавала беларусам тысяч і тысяч жыцьцяў і будзе адчувацца ў стагодзьдзях.

Паводзіны камуністычнага кіраўніцтва тагачаснай БССР пасьля аварыі, імкненьне схаваць праўду пра небясьпеку і ігнараваньне парадаў сумленных навукоўцаў, iх бязьдзейнасьць выявілі злачынную сутнасьць камуністычнага ладу для пакаленьняў, якія нарадзіліся пасьля Курапатаў. Адначасна, пазыцыя кіраўніцтва, у значнай ступені, была вынікам поўнай залежнасьці ад Масквы, якая стагодзьдзямі ставілася да Беларусі як да калёніі.

Дзякуючы высілкам Беларускага Народнага Фронта, беларускае грамадзтва і міжнародная супольнасьць даведаліся праўду пра Чарнобыль. Былі адселеныя тысячы людзей з тэрыторыяў, якія загадалі лічыць «чыстымі», спыненыя сельгаспрацы на забруджаных тэрыторыях і разбаўленьнне прадуктаў радыеактыўнымі, нарэшце, уведзеная сыстэма ільготаў для пацярпелых ад катастрофы. Беларуская дыяспара арганізавала аздараўленьне чарнобыльскіх дзяцей, у шпіталі былі перададзеныя патрэбныя лекі і мэдычнае абсталяваньне.

Аднак усё гэта пачало зварочвацца, а затым і спынілася пасьля прыходу да ўлады стаўленіка Масквы Лукашэнкі. Былі рэпрэсаваныя альбо вымушаныя пакінуць краіну тыя, хто выступаў супраць зварочваньня чарнобыльскіх праграмаў і новага засакрэчваньня інфармацыі.

Сёньня Беларусь, як і ў 1986-м, засталася фактычна сам на сам з чарнобыльскай бядой. І ізноў, як і тады — зь ядзернай зброяй на яе тэрыторыі, якая цалкам кантралюецца Масквой.

У гэтыя дні, калі мы ізноў прыгадваем трагедыю, Рада БНР выказвае словы ўдзячнасьці ўсім, хто дапамагаў і дапамагае беларусам адолець яе наступствы. Зьвесьці іх да мінімуму можна толькі пры спрыяньні і дапамозе ўсяго сьвету. Але беларусы разумеюць і тое, што магчыма гэта толькі тады, калі беларусы ўсталююць дэмакратыю і прававую дзяржаву,
а Беларусь верне сапраўдную Незалежнасьць.

Чарнобыль застанецца зь беларусамі на тысячагодзьдзі, але нялюдзкі прамаскоўскі рэжым Лукашэнкі мусіць быць зьнішчаны як мага раней.

Перад усім хочу прывітаць усіх Вас з нашым вялікім нацыянальным Сьвятам – 25-м Сакавіком.

25-га Сакавіка 1918-га году, наш народ, пасьля амаль паўтара стагодздзя няволі, абвясьціў сьвету, што ён “ськідае з роднага краю апошняе ярмо дзяржаўнай залежнасьці, якую гвалтам накінулі расейскія цары на наш вольны і незалежны край”.
Хочу прыпомніць тут што наш нацыянальны герой Кастусь Каліноўскі ўжо паўстагодзьдзя раней папярэджваў наш народ, што зажыве ён свабодна толькі калі маскаля над ім ня будзе. Гэтыя словы нашая гісторыя пацьвярджае. Менавіта бальшавіцкая Расея патапіла ў крыві незалежнасьць Беларускай Народнай Рэспублікі. Менавіта з Масквы ішлі загады на зьнішчэньне ў Курапатах нацыянальнай творчай і навуковай эліты, на ліквідацыю працавітага сялянства. Памкненьні беларусаў да свабоды і незалежнасьці свайго краю нязьменна душыліся. Нам даводзілася цярпець і фізычны, і духоўны Чарнобыль. А нядоўгі час нацыянальнага Адраджэньня быў спынены стаўленікам Масквы Лукашэнкам.

Нажаль, пасьля ледзь не стагодзьдзя акупацыі і хітрай прапаганды з боку тае самае Масквы, сьвет забыўся пра беларусаў пакуль наш народ ня прыпомніў яму у 2020-м годзе пра нашае існаваньне! Толькі дзякуючы Вашаму гераізму і адвазе сотняў тысяч Беларусаў, якія выйшлі пад бел-чырвона-белымі сьцягамі на вуліцы Беларусі, мы аджылі! Калі-б зноў ня ўмяшалася Масква, магчыма мы ўжо жылі-б у нашым вольным краю. І не змагаліся б сёньня за вызваленьне тысячаў палітычных вязьняў, якія яшчэ ўсё сядзяць за кратамі ў Беларусі.

Дарагія мае суродзічы Беларусы, не дазвольце нашым адвечным ворагам зьдзекавацца над Вамі толькі таму што гэта выгадна аднаму чалавеку! Не давайце нікому называць Вас агрэсарамі суседняй краіны. Мы стары Эўрапейскі народ – нашае месца ў дэмакратычнай Эўропе -і толькі тады, калі мы станемся незалежнымі ад так званага “старэйшага брата” – толькі тады мы зоймем тое пачеснае месца між цывілізаванымі народамі сьвету, на якое мы маем поўнае права!

Хочацца верыць што тады ні Масква ні тэрор ня згасяць тае паходні, якую мы будзем несьці шчыльнымі радамі наперад.

Дарагія мае Сябры, прашу тых з Вас, хто яшчэ не далучыўся да змаганьня за волю і незалежнасьць Бацькаўшчыны, каб памяталі што будучыня наша залежыць ад кожнага і кожнае з нас! Так як нашыя продкі ў 1918-м годзе, разам мы вызвалім наш мілы і чароўны край!

Дык памажы нам Божа!!
Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

25-га САКАВІКА 2026 г.

Дачакаліся мы зноў нашых цудоўных Калядных і навагодніх Сьвятаў, сьвятаў надзеі, калі мы жадаем адны другім, каб сьвет неяк у хуткім часе зьмяніўся на лепшае.

Нажаль, у гэтым годзе гэтая надзея ня споўнілася дзеля злыдняў, якія або нас нішчаць або трымаюць у няволі. Нашая зямля па крысе зноў пераходзіць у рукі захопнікаў, у якіх адна мэта — сьцерці нас з паверхні Зямлі!

Дарагія мае Суродзічы, таму што нам прышлося шмат перажыць за апошняе стагодзьдзе, многія з нас адзінае што жадаюць гэта выжыць неяк да лепшых часоў.

Але ня веру, што наш народ пойдзе ў няволю, каб выжыць! Мы за моцна любім нашую зямлю, за моцна цэнім нашыя людзкія правы каб задаволіцца чужым кавалкам хлеба!

Моцна спадзяюся на нашае пачуцьцё годнасьці і нашыя Эўрапейскія карані, мае дарагія Сябры! Кожны з нас здольны прыдумаць як можна даваць сабе рады і адначасна працаваць на карысьць свайго народу. Трэба толькі выбраць свой шлях. Адзінае на што мы ня можам сабе дазволіць, гэта быць абыякавымі!

Днямі я мела радасьць пагутарыць зь некаторымі нашымі змагарамі за вольную і незалежную Беларусь, якіх Лукашэнка трымаў за кратамі — з Алесем Бяляцкім і Паўлам Севярынцам. Яны ёсьць прыкладамі нязломнасьці і адданасьці Бацькаўшчыне. Асабліва кранула мяне гутарка са Зьмітром Дашкевічам і ягонай жонкай Настай, якія разам з чатырма дзеткамі, нарэшце ўзьядналасіся. Нажаль, адбылося гэта не на беларускай зямлі. І сёньня тысячы беларускіх сем’яў разьяднаныя ці турэмнымі кратамі, ці дзяржаўнымі межамі.

Будзем верыць у тое, што ў бліжэйшым часе ўсе беларусы змогуць быць разам на сваёй вольнай радзіме.

Дык жадаю маім дарагім неабыякавым Суродзічам утульна правесьці гэтыя Сьвяты, а перад усім набрацца сілаў, каб магчы неадкладна брацца за так патрэбную працу на карысьць нашай Бацькаўшчыны.

Дык жадаю Вам посьпеху, дарагія мае Сябры!

Памажы Вам Божа!!!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла

Старшыня Рады БНР

Сьнежань 2025

У кантэксьце цяперашняй падрыхтоўкі міжнароднай дамовы, Рада БНР вітае крокі да ўсталяваньня міру, якія не супярэчаць прынцыпам міжнароднага права і сувэрэнітэту Ўкраіны.

Пры гэтым Рада БНР зьвяртае ўвагу ўдзельнікаў перамоўнага працэсу, што сапраўдны, трывалы мір у рэгіёне немагчымы без гарантыяў незалежнасьці Беларусі, аднаўленьня ў ёй канстытуцыйных нормаў і правядзеньня свабодных выбараў.

Рада Беларускай Народнай Рэспублікі выступае за неадкладны вывад расейскіх войскаў (у тым ліку і ядзернай зброі) з тэрыторыі Беларусі і лічыць неабходным зафіксаваць гэта ў міжнароднай дамове.

Дарагія мае Суродзічы Беларусы,
У гэтыя дні, 105 гадоў таму, дзесяць тысяч Случчакоў вырашылі што не
дапусьцяць новай навалы з Усходу, што будуць бараніць пад бел-чырвона-белым
сьцягам Беларускую Народную Рэспубліку.
Зьвяртаюся да вас сёньня, каб прыпомніць усім нам нашых магчыма найбольшых
герояў. Прыпомніць зь вялізарнай удзячнасьцю і сказаць ім, што яны дасюль
жывуць у сэрцы кожнага Беларуса, і што мы верым, што зь іхняй дапамогай, мы
адродзім нашую Бацькаўшчыну, не дазволім ворагам сьцерці яе з паверхні Зямлі.
Дарагія мае Суродзічы, жадаю Вам з глыбіні сэрца дачакацца таго дня, калі мы
зноў станем грамадзянамі нашай вольнай дзяржавы, якая зойме сваё пачэснае
месца між іншымі дэмакратыямі сьвету!
Але для гэтага трэба каб кожны і кожная з нас усьвядомілі сабе, што лёс нашай
зямлі ў нашых руках. Не выпадкова стагодзьдзямі мы адчуваем прыналежнасьць
да яе. Апошні раз вы паказалі гэта ў жнівені 2020-га году, калі цывілізаваны сьвет
пераканаўся, што нават пад ботам дыктатара, вы ведаеце хто вы і верыце ў
вашую вольную будучыню.
Гэта было вашае найнавейшае дасягненьне ў гэтым стагодзьдзі, вынікі якога мы
бачым да сёньня. Нягледзячы на ўсе намаганьні агрэсіўнага суседа і яго
траянскага каня на нашай зямлі, сьвет памятае 20-ты год і ніколі не забудзе тых
сотняў тысяч бел-чырвона-белых сьцягоў, якія луналі ў жнівені над нашым краем!
Збудавалі вы падмурак які дасюль бароніць у сьвеце нашую нацыянальную ідэю і
наш народ.
Дарагія мае суродзічы, заклікаю ўсіх вас з удзячнасьцю адзначыць Дзень Герояў!
Жыве Беларусь!

Старшыня Рады Беларускае Народнае Рэспублікі
Івонка Сурвілла

Сёньня ў Вільні ў Беларускім Доме намесьнік старшыні Рады БНР Мікалай Пачкаеў уручыў журналісту і былому палітвязьню Алегу Грузьдзіловічу Мэдаль Ордэна Пагоні.

Алег Грузьдзіловіч — адзін з вэтэранаў беларускай незалежнай журналістыкі, вядомы сваімі матэрыяламі на палітычную і праваабарончую тэматыку.

У 1995 годзе Алег Грузьдзіловіч сышоў з рэдакцыі «Народнай газэты» пасьля забароны публікацыі ягонага артыкулу пра зьбіцьцё дэпутатаў Апазыцыі БНФ у залі парлямэнта.

Ужо чацьвёрты дзясятак гадоў ён працуе ў беларускай рэдакцыі радыё «Свабода», і заваяваў аўтарытэт як прафэсіянальны і сумленны журналіст.

Алег Грузьдзіловіч наведаў усе судовыя паседжаньні па гучнай справе аб выбуху ў менскім мэтро 11 красавіка 2011 году. Працаваў ня толькі на судзе, але і з дакумэнтамі і сьведкамі. Па выніках гэтай працы ён напісаў кнігу «Хто ўзарваў менскае мэтро?».

За сваю прафэсійную дзейнасьць неаднаразова затрымліваўся, у сьнежні 2021-га быў арыштаваны і неўзабаве асуджаны на паўтары гады пазбаўленьня волі. Гэта быў цяжкі час для яго і для сям’і, але вынікам стала кніга «Мае турэмныя муры» — праўдзівае сьведчаньне пра тое, што ўчыняе рэжым з тымі, хто выступіў за свабоду свайго народа.

Дэкрэтам старшыні Рады БНР Івонкі Сурвіллы ад 25 сакавіка 2025 году за заслугі на ніве змаганьня за волю і незалежнасьць Беларусі і на ніве грамадзкай дзейнасьці Алег Грузьдзіловіч узнагароджаны Мэдалём Ордэну Пагоні.

Дарагія мае Суродзічы Беларусы!

Вітаю Вас з гэтай найважнейшай датай сучаснай гісторыі нашай Бацькаўшчыны, 25-га Сакавіка 1918-га году, калі наш народ абвясьціў незалежнасьць і волю свае дзяржавы, Беларускай Народнай Рэспублікі.

Хаця мы не змаглі тады абараніць нашую незалежнасьць, абвешчаньне Беларусі сувэрэннай дзяржавай змусіла бальшавікоў стварыць БССР а існаваньне БССР дазволіла беларусам у 1991 годзе абвесьціць незалежную Рэспубліку Беларусь. Абавязкам кожнага Беларуса ёсьць сёньня зьберагчы гэтую незалежнасьць.

Ня гледзячы на жаль на падзеі 2020-году і на нашую дзейнасьць у сьвеце, сусьветныя СМІ ўсё часьцей забываюцца пра нашае існаваньне, асабліва калі гавораць пра вайну ўва Украіне.

Дарагія мае суродзічы, не давайце ім забывацца!

Гэтак жа, як Канада зьядналася як ніколі, каб бараніцца ад пагрозаў свайго паўднёвага суседа, як яднаюцца ўсе народы, калі адчуваюць патрэбу бараніць свае інтарэсы, – прыйшоў час усім нам адчуць як ніколі нашую прыналежнасьць да нашае зямлі і наш абавязак бараніць яе ад усіх захопнікаў – як ворагаў, гэтак і невукаў, якія за 34 гады яшчэ не ўцямілі, што ў цэнтры Эўропы жыве сувэрэнная нацыя, якая мае такія самыя правы на існаваньне як і яны.

У гэты час, калі ў Беларусі наш народ пад ботам тырана, зьвяртаюся да Беларусаў замежжа, якім ніхто не забараняе прадаўжаць змаганьне за волю і лепшую долю нашага народу: карыстайце з кожнай нагоды, каб прыцягваць увагу палітыкаў і грамадзян краін, якія вам далі прытулак, што ў цэнтры Эўропы не адзін а два народы церпяць ад Маскоўскага імпэрыялізму, і што Беларусі ніхто не памог, калі яна дамагалася вызваліцца ў 2020-м годзе.

25-га Сакавіка ізноў пакажыце сьвету, што вы таксама маеце права быць вольным народам на сваёй вольнай зямлі.

Дык памажы Нам, Божа!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады БНР

Дарагія мае Суродзічы!

Ад імя Рады БНР і ад сябе асабіста, вітаю Вас з Калядамі. Жадаю, каб гэтыя Сьвяты былі для Вас поўныя любові і надзеі на хуткія зьмены.

Прашу нованароджанага Сына Божага, каб вызваліў наш край і наш народ ад злачынцаў якія перанялі ўладу ў краіне ў свае рукі.

Дарагія Суродзічы, не пакідайце веры ў будучыню! Толькі вера, што кашмар ня вечны, што прыйдзе час, калі і яму прыйдзе канец, дазволіць нам дачакацца нашай вольнай дзяржавы, у якой і нам будзе дадзена “людзьмі звацца”! Прыгожа кажа пра гэта наш Васіль Быкаў: без спадзеву на сьвятло і цяпло, на свой дом і сваю сям’ю – ў гэтым драпежным сьвеце нікому няма і ня будзе жыцьця.

А мне ўжо восемдзесят гадоў гэты спадзеў памагае жыць!

Тым, хто быў змушаны пакінуць Бацькаўшчыну, скажу наступнае: памятайце хто Вы! Якая-бы ня была цяжкая эмігранцкая доля, памятайце пра зямлю сваіх продкаў. Так доўга як будзеце адчуваць сваю прыналежнасьць да яе, ніякія цяжкасьці Вас не перамогуць! Бо будзеце ведаць, што ёсьць на гэтай зямлі Ваш “родны кут” і, нават у гэты нялюдзкі час, калі пагражае яму вялікая небясьпека, ён усёж толькі ВАШ і заўсёды будзе толькі Ваш! Сіротай Вы ніколі ня будзеце!

Безумоўна, нам трэба дагледзець яго, абараніць ад бандытаў, якія толькі і чакаюць на магчымасьць яго прысвоіць. Але я веру, што наш народ не дапусьціць да гэтага. Ён замоцна прывязаны да сваёй зямлі, замоцна яе любіць. Я моцна веру, што наш народ здольны адрадзіць у цэнтры Эўропы нашую ўласную – ветлую і заможную – краіну, якую будзем пакідаць толькі калі захочацца пабачыць рэшту сьвету, але куды будзем абавязкава вяртацца, калі скончым падарожнічаць!

Дык давайце памолімся ўсе разам у гэты Калядні вечар за нашую Бацькаўшчыну, мае дарагія Сябры! Памолімся зь верай што “Ўладар вялікіх сонцаў і сэрц малых” нас пачуе!

Жадаю Вам утульных Калядаў!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла

Каляды 2024 г.

Рада Беларускай Народнай Рэспублікі віншуе вас з нашым вялікім сьвятам – гадавінай абвяшчэньня адроджанай Незалежнасьці!

Дзень 25 жніўня 1991 году ня быў выпадковасьцю ў нашай нацыянальнай гісторыі.

Ён стаўся вынікам змаганьня паўстанцаў Кастуся Каліноўскага, асьветнікаў «Нашай Нівы», заснавальнікаў Беларускай Народнай Рэспублікі, якія 25 сакавіка 1918 году абвясьцілі незалежнапсьць роднага краю, удзельнікаў Слуцкага ды іншых антыбальшавіцкіх паўстаньняў, ахвяраў чэкісцкіх рэпрэсій, усіх тых, у каго прыгнёт камуністычнай імпэрыі ня здолеў зьнішчыць памкненьне да волі.

У часы, калі ў савецкай Беларусі прыхільнікам Незалежнасьці пагражалі турма і сьмерць, Рада БНР на выгнаньні імкнулася давесьці міжнароднай супольнасьці права беларусаў на ўласную дзяржаўнасьць.

Права гэтае было рэалізаванае, як толькі ўзьнікла магчымасьць, дзякуючы намаганьням БНФ, які аб’яднаў у сваіх шэрагах лепшых дачок і сыноў нашага народу.

Але імпэрыя пакуль не сканала. Яна катуе беларусаў у лукашэнекаўскіх турмах, імкнецца зьнішчыць Украіну, пагражае ўсяму сьвету ядзерным апакаліпсісам.

І ў гэты час трымае нас вера ў нашую праўду, якая асьвечаная крывёю продкаў ды мужнасьцю сёньняшніх вязьняў прамаскоўскага рэжыму – тых, якія плоцяць за будучыню свайго народа ўласнай свабодай.

Беларусь будзе жыць – калі, як сказаў наш нацыянальны геній Васіль Быкаў, 100-годзьдзе якога мы сёлета адзначаем, «ня скорыцца чужой сіле, яшчэ разгорне свой жыцьцёвы патэнцыял і зьдзейсьніць на Боскай замлі сваю людзскую місію».

Жыве Беларусь!

25 жніўня 2024 г.

Рада БНР сьведчыць, што беларускія інтарэсы – ня першы раз у сваёй гісторыі – праігнараваныя ў дамоўленасьцях паміж заходнімі сталіцамі. У сьпісе абмененых 1 жніўня 2024 Вашынгтонам і Бэрлінам, з удзелам іншых эўпапэйскіх дзяржаваў, узамен на асобаў, у якіх зацікаўленая Масква, няма беларускіх палітвязьняў і палонных.

Мы з жалем вымушаныя канстатаваць, што лідэры ЗША і Эўропы ў гэтай сытуацыі праігнаравалі пакуты беларускага народа, які апынуўся ў цяперашнім становішчы не ў апошнюю чаргу таму, што урады найбуйнейшых дзяржаваў Захаду доўгі час былі і застаюцца згодныя бачыць Беларусь у выключнай зоне інтарэсаў Масквы.

Відавочна, што грамадзянін Нямеччыны Рыко Крыгер, чый захоп рэжымам Лукашэнкі быў міжнародным злачынствам, абменены выключна ў інтарэсах Расейскай Фэдэрацыі.

Як вядома, сотні беларусаў праліваюць кроў у змаганьні за Ўкраіну ў барацьбе з расейскім агрэсарам. Мы спадзяваліся, што Ўкраіна магла б настойваць на вызваленьні ў гэтай схеме двух беларускіх дабраахвотнікаў, якія знаходзяцца ў расейскім палоне, а таксама грамадзянаў Беларусі, асуджаных за спробы перашкодзіць войскам РФ зьдзейсьніць ваенныя злачынствы ва Ўкраіне з беларускай тэрыторыі.

Рада БНР таксама перакананая, што Варшава мела поўнае права ўзьняць пытаньне пра вызваленьне з лукашэнкаўскіх турмаў Андрэя Пачобута і іншых прадстаўнікоў польскай нацыянальнай меншасьці. Застаецца спадзявацца, што вышэйпрыгаданыя асобы будуць прадметам клопату Кіеву і Варшавы ў эўрапэйскіх і эўра-атлянтычных міжнародных структурах.

Рада Беларускай Народнай Рэспублікі заклікае лідэраў дэмакратычнага Захаду да асэнсаваньня таго факту, што без вызваленьня Беларусі ад расейскай васальнай дыктатуры Лукашэнкі, а таксама абароны ад магчымай спробы непасрэднай акупацыі Беларусі Расеяй, немагчымая ня толькі эўрапейская пэрспэктыва Беларусі, але й мір і бясьпека на эўрапейскім кантынэнце ўвогуле.

1 жніўня, 2024