Заява Рады БНР з нагоды падпісаньня чарговых пагадненьняў з Расеяй

Заява Рады БНР аб пагрозе Незалежнасьці Беларусі

Днямі ў Маскве Аляксандар Лукашэнка падпісаў чарговыя пагадненьні, якія ставяць пад пагрозу сувэрэнітэт і Незалежнасьць Беларусі.

Прызнаньне расейскага рубля ў якасьці так званай “рэгіянальнай валюты” – гэта чарговая капітуляцыя Лукашэнкі перад Крамлём, спроба расплаціцца яшчэ адной часткай сувэрэнітэту краіны за пятнаццаць гадоў свайго некампэтэнтнага кіраваньня.

Дамоўленасьці аб адзінай з Расеяй сыстэме супрацьпаветранай абароны і стварэньні калектыўных сілаў апэратыўнага рэагаваньня сумесна з Расеяй і іншымі недэмакратычнымі рэжымамі замацоўваюць Беларусь у арбіце мілітарысцкіх інтарэсаў Крамля.

Гэтыя дамоўленасьці адбыліся на фоне далейшай экспансіі Расеі літаральна ва ўсе сфэры жыцьця Беларусі і зьнішчэньня нацыянальных каштоўнасьцяў. Вось ужо некалькі гадоў грамадзяне Расеі валодаюць абсалютна роўнымі правамі на набыцьцё нерухомасьці ў Беларусі, пры тым, што грамадзяне іншых краінаў (у тым ліку і этнічныя беларусы замежжа) такіх магчымасьцяў пазбаўленыя. Адначасна, зьмяншаецца колькасьць беларускамоўных школаў, беларуская мова практычна зьнікла з дзяржаўнага тэлебачаньня і радыё, дыскрымінацыя беларусаў па нацыянальнай прыкмеце набыла масавы характар. Такое аслабленьне нацыянальнай ідэнтыфікацыі, пераўтварэньне нацыі ў русыфікаванае “насельніцтва” можа быць падрыхтоўкай для чарговага “рэфэрэндуму”, на якім Незалежнасьць беларускай дзяржавы ліквідуюць паводле “волі народу”.

Рада БНР заяўляе, што адзіным паратункам для беларускага народу зьяўляеца як найхутчэйшае пазбаўленьне ад цяперашняга рэжыму Лукашэнкі і ягоных хаўрусьнікаў шляхам вольных, справядлівых і празрыстых выбараў, праведзеных пад кантролем заходніх інстытуцыяў.

Рада БНР заклікае беларускія арганізацыі ў давесьці да ўрадаў сваіх краінаў інфармацыю пра небясьпеку апошніх крокаў Лукашэнкі і падтрымаць незалежніцкія сілы на Бацькаўшчыне.

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады БНР
Канада, 4 лютага 2009

Адкрыты ліст Старшыні Рады БНР Івонкі Сурвіллы да беларускага народу з нагоды вайсковых пагадненьняў з Расеяй (2008)

Дарагія суродзічы беларусы!

Як вы ўжо, магчыма, заўважылі, зьвяртаюся да вас з адкрытымі лістамі рэдка, і толькі калі ўважаю, што жыцьцё вашае і беларуская дзяржава ў вялікай небясьпецы, Сёньня пішу вам ў сувязі з падзеямі ў Грузіі і праектам А.Лукашэнкі падпісаць новыя вайсковыя дамовы з Масквой.

У час, калі ўвесь дэмакратычны сьвет асудзіў маскоўскую агрэсію супраць Грузіі Лукашэнка паехаў сустракацца з пуцінскім паплечнікам не дзеля таго, каб выступіць у абарону пакрыўджанай сувэрэннай дзяржавы, а наадварот – каб павіншаваць злачынныя ўлады суседняй імпэрыі зь іх “прыгожай” агрэсіяй”. Дарагія суродзічы, з жалем гляджу, як некаторыя з вас, замест каб абурацца гэтай ацэнкай падзеяў у Грузіі ад вашага імя, вераць вераць крамлёўскай прапагандзе і ўважаюць яе слушнай і прымальнай.

Ды каб гэта было ўсё!

Ад вашага імя, ад імя зьнямелага беларускага народу, якому не дазволена выказваць сваіх здаровых меркаваньняў ні на гэтую, ні на ніякую іншую тэму, цесна зьвязаную зь ягонай будучыняй, кіраўнік беларускай дзяржавы абяцае маскоўскім сатрапам уваходзіць зь імі ў новыя “абаронныя” дамовы, якія ізноў уцягнуць наш народ у чужыя войны і зробяць яго першай ахвярай любога канфлікту Расеі з рэштай сьвету.

Дарагія суродзічы, не дазвольце, каб такое пагадненьне зьдзейсьнілася. Не дазвольце, каб варожыя вам людзі гандлявалі вашай радзімай і вашым жыцьцём! Вайсковае пагадненьне з Масквой – гэта новы захоп вашага найдаражэйшага скарбу, зямлі вашых продкаў, вашых дзетак, вашых унукаў.

Абавязкам кожнага з нас ёсьць бараніць гэты Богам дадзены нам край. Прашу Усемагутнага, каб данёс да вас мой голас. Каб вы пачулі і зразумелі, да якой ступені сёньняшнія падзеі пагражаюць вашай будучыні. У дачыненьні да Грузіі, Расея паказала свой сапраўдны твар. Паказала яшчэ раз, што паняцьці маральнасьці і людзкой годнасьці для яе ёсьць паняцьцямі чужымі, незразумелымі. Гэтак, як яна напала на маленькую Грузію, гэтак яна скарыстае першую нагоду – альбо прыдумае яе – каб прыслаць свае танкі ў Беларусь. Тады будзе запозна, дарагія суродзічы, бараніцца. Бараніцца трэба цяпер.

Але перад гэтым пратэстуйце ўсімі сіламі супраць заключэньня псэўда-абароннай дамовы з Расеяй, бо станецца ён нашай агульнай магілай.

Жыве Беларусь!

21 жніўня 2008 г.

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Зварот Старшыні Рады БНР з нагоды Дня Волі – 2008

Дарагія суродзічы!

Вітаю Вас зь вялікім Юбілеем у жыцьці беларускага народу: дзевяностымі ўгодкамі абвешчаньня незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі.

Пасьля стагодзьдзя жудаснай няволі і этнацыду, пасьля чатырох гадоў голаду і мукаў спрычыненых чужой вайной на беларускай зямлі, народ наш знайшоў у сабе сілу і годнасьць абвесьціць сьвету, што ён таксама хоча жыць вольным на гэтай зямлі, што ён таксама мае права быць гаспадаром у сваёй хаце.

III Устаўная Грамата БНР – ці Акт 25-га Сакавіка, – найважнейшы дакумэнт у нашай сучаснай гісторыі. Вось першыя яго словы:

«Год таму назад народы Беларусі разам з народамі Расеі скінулі ярмо расейскага царызму, які найцяжэй прыціснуў быў Беларусь. Ня пытаючыся народу, ён кінуў наш край у пажар вайны, якая чыста зруйнавала гарады і вёскі беларускія. Цяпер мы, Рада Беларускай Народнай Рэспублікі, скідаем з роднага краю апошняе ярмо дзяржаўнай залежнасьці, якое гвалтам накінулі расейскія цары на наш вольны і незалежны край. Ад гэтага часу, Беларуская Народная Рэспубліка абвяшчаецца незалежнаю і вольнаю дзяржавай. Самі народы Белараусі, у асобе Устаноўчага Сойму, пастановяць аб будучых зьвязях Беларусі».

Нам усім ведама, дарагія суродзічы, што без Акту 25-га Сакавіка, без Беларускай Народнай Рэспублікі, ня было-б сёньня беларускага народу на гэтай зямлі…

Беларуская Народная Рэспубліка ня ўсьпела аднак замацаваць новаабвешчаную дзяржаву. Хаця суседзі яе прызналі, нашым паслом у Вэрсалі не ўдалося абараніць права беларускага народу на самавызначэньне. Ворагі нашыя былі мацнейшымі. I Беларусь у тыя часы ня мела ў Вашынгтоне, Лёндане і Парыжы сяброў, якія лябіравалі-б на яе карысьць, такіх якіх мелі Палякі і Балты. Абвешчаньне Беларускай Народнай Рэспублікі змусіла аднак захопнікаў стварыць БССР. Рэшту гісторыі Вы ведаеце.

Савецкі пэрыяд нашай гісторыі я назвала-б пэрыядам ВЯЛІКАЙ ХЛУСЬНІ. БССР была васалам дзяржавы, якой кіравалі адны з найбольш дзікіх злачынцаў у гісторыі чалавецтва. Дасюль ніхто не пабіў ліку – сто мільёнаў – ахвяраў камунізму.

Нішчыла Масква наш народ і адначасна пераконвала нашых паняволеных людзей, якія ня мелі доступу да праўды, што яна ёсьць тым «братнім народам», без апекі якога яны ня могуць абыйсьціся.

Рада БНР у міжчасе, хаця ў экзылі, прадаўжала змаганьне за незалежнасьць. Яе прадстаўнікі ўва усім сьвеце былі тымі абаронцамі правоў беларускага народу, якіх ён ня меў у 1918-м годзе.

Па крысе, ня гледзячы на дзікую прапаганду супраць нас Масквы і яе тагачаснага васала – Менску, мы інфармавалі вольны сьвет пра паняволены народ, пра нашую гісторыю, нашую культуру, нашае права быць гаспадарамі на сваёй зямлі.

Каб пра нас ведалі, мы стараліся, каб слова Беларусь гучала падчас усіх мерапрыемстваў, у якіх бралі ўдзел іншыя народы. Мы былі тым агенчыкам, які даваў надзею на ажыцьцяўленьне ідэалаў выказаных у акце 25-га Сакавіка.

Сёньня мы ведаем, што ідэалы гэтыя стануцца рэчаіснасьцю, што наш народ зойме пачэснае месца між іншымі вольнымі народамі сьвету. Так як развалілася савецкая турма народаў, разваліцца і сёньняшняя дыктатура, якая пануе ў Беларусі. Разваліцца, бо расьце новае пакаленьне Дашкевічаў, Фінкевічаў і Севярынцаў, якія жывуць верай у лепшую будучыню Беларусі, і якія пероймуць нашае змаганьне за ажыцьцяўленьне ідэалаў 25-га Сакавіка.

Беларускі народ зразумее, што няма будучыні без вольнай і незалежнай беларускай дзяржаву. Прыпомніць словы Кастуся Каліноўскага, які з-пад шыбеніцы папяраджаў нас, што зажывём мы спакойна і шчасьліва толькі калі Маскалёў ня будзе над намі, і адмовіць права халуём на службе чужакоў вырашаць наш лёс.

Хаця я ўжо не маладая, веру, што пабачу яшчэ вольную і незалежную Беларусь, такую, якой яна сёньня была-б, калі-б бальшавіцкія агрэсары не напалі на Беларускую Народную Рэспубліку і не зьняможылі яе.

Адродзім наш цудоўны край. Народ наш пераможа страх і ўваскрэсьне, так як Уваскрос Наш Госпад Ісус Хрыстос!

Дык памажы нам Божа! Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Заява Рады БНР з нагоды візыту В. Пуціна ў Беларусь

Заява Рады БНР

Візыт у Менск расейскага прэзыдэнта Ўладзімера Пуціна (які прапаноўваў Беларусі далучыцца да Расеі шасьцю губэрніямі) прымушае ізноў казаць пра рэальную пагрозу Незалежнасьці Бацькаўшчыны.

Пад рыторыкай аб гэтак званай «саюзнай дзяржаве», «агульным бюджэце» і г.д. і пры поўным спрыяньні антыбеларускага рэжыму А. Лукашэнкі, Масква ўсё больш уцягвае Беларусь у зону расейскіх вайсковых інтарэсаў, захоплівае беларускую маёмасьць. Усё гэта робіцца на фоне палітыкі асыміляцыі, звужэньня выкарыстаньня беларускай мовы, вынішчэньня нацыянальнай культуры, закрыцьця беларускіх інстытутаў і рэпрэсіяў супраць тых, хто ўздымае голас ў абарону нацыянальных каштоўнасьцяў.

Рада БНР нагадвае, што, у адпаведнасьці з Дамовай аб вывадзе з тэрыторыі Беларусі элемэнтаў ядзернай зброі, Вялікабрытанія і Злучаныя Штаты Амэрыкі ўзялі на сябе абавязкі гарантаў беларускай Незалежнасьці. Беларускі народ чакае ад гэтых краінаў выкананьня гэтых абавязкаў. Але сапраўднай гарантыяй сувэрэннасьці ёсьць усьведамленьне беларускай нацыяй свайго права на вольнае жыцьцё, і Рада БНР падтрымлівае ўсіх, хто ў гэтыя дні пад Бел‑Чырвона‑Белымі Сьцягам бароніць Незалежнасьць Беларусі.

Прэзідыюм Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

12 сьнежня 2007 г.

Матар’ялы XXVI Сэсіі Рады БНР

XXVI Сэсія Рады БНР прайшла ў Нью-Ёрку 3 лістапада 2007 г. Удзельнічалі радныя зь некалькіх краінаў Эўропы й Паўночнай Амэрыкі.

Зраніцы адбылося паседжаньне Прэзыдыюму Рады БНР. Папаўдні пачала працу сама сэсія. Пачалася яна ўшанаваньнем памяці тых радных, якія адыйшлі ў лепшы сьвет цягам апошніх двух гадоў, ад часу правядзеньня папярэдняй сэсіі.

Удзельнікі сэсіі зацьвердзілі прыняцьце чатырох новых сябраў Рады БНР.

На сэсіі былі прынятыя рэзалюцыя і пастанова, тэксты якіх друкуюцца ніжэй.

Continue reading Матар’ялы XXVI Сэсіі Рады БНР

Зварот Старшыні Рады БНР з нагоды Дня Волі 2007

Дарагія суродзічы-беларусы!

Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі вітаю вас з нашым вялікім нацыянальным сьвятам – Днём 25-га Сакавіка.

25 сакавіка 1918 году беларускі народ абвясьціў сьвету, што ён скідае з свайго краю апошняе ярмо дзяржаўнай залежнасьці і абвяшчае Беларускую Народную Рэспубліку незалежнай і вольнай дзяржавай.

На жаль, ня змог тады наш аслаблены вайною народ абараніць сваю маладую Рэспубліку ад новай няволі. І ня мелі мы прыяцеляў у сьвеце, якія б за нас заступіліся. Пачаўся новы перасьлед. Чужакі гэтым разам фізычна нішчылі нашых найлепшых людзей, выкаранялі нашую мову, нашыя адвечныя хрысьціянскія каштоўнасьці. Нішчылі нас і казалі, што яны нашыя “браты”.

І на жаль, некаторыя з нас ім паверылі. А дасюль верылі. Толькі падзеі апошняга часу іх пераканалі, што народ наш зажыве шчасьліва адно тады, калі будзе сам гаспадаром у сваёй хаце.

Дарагія суродзічы, нашая будучыня сёньня ў нашых руках. Ад нас залежыць, ці мы будзем гаспадарамі ў сваёй хаце, ці будзем надалей жыць, дастасоўваючыся да чужых жаданьняў.

Нашае нацыянальнае сьвята – Дзень Волі – найлепшая нагода, каб паказаць сьвету і самім сябе, што мы народ паўнавартасны, што мы здольныя ня толькі быць гаспадарамі ў сваёй краіне, але што мы здольныя быць добрымі гаспадарамі. Адзінае, чаму нам трэба зноў навучыцца – гэта любіць і шанаваць адзін аднаго, бо ўсе мы беларусы, усе мы сыны і дочкі тае самае беларускае зямлі.

Дык зь вялікай надзеяй зьвяртаюся сёньня да ўсіх вас, дарагія мае суродзічы-беларусы, дома і на чужыне: пакажыце ў дзень 25-га Сакавіка, што мы зьяднаны народ і што разам мы здольныя адрадзіць наш край, каб перадаць нашым дзецям і ўнукам не “апошнюю дыктатуру ў Эўропе”, а вольную Беларускую Народную Рэспубліку.

Дык памажы нам Божа!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Асноўныя Пастановы прынятыя на паседжаньні Прэзыдыюму Рады БНР ад 3 лютага 2007 г. у Нью-Ёрку

  1. Прызначыць Заступнікам Старшыні Рады БНР Сп. Вячку Станкевіча. Сп. Станкевіч будзе адказваць за каардынацыю дзейнасьці Радных БНР.
    Сп. Сяргей Навумчык, які ёсьць Заступнікам Старшыні Рады БНР ад 1997 г., прызначаецца Першым Заступнікам Старшыні Рады БНР.
  2. Былі ўхваленыя дзьве новыя кандыдатуры ў Раду БНР з Эўропы.
  3. Было пастаноўлена пачаць плянаваць адзначэньне 90-х угодкаў Абвяшчэньня Незалежнасьці – 25 Сакавіка. Пранановы і ідэі наконт урачыстага сусьветнага адзначэньня просіцца прысылаць на электронны адрас Сп-ні Аллы Орса-Романо: Mikita172@optonline.net.
  4. Было пастаноўлена працягваць акцыю наконт Парыжскага Праекту (гістарычнае для БНР памешканьне на 65 rue des Gravilliers).
  5. Ухвалена праграма Прэміі імя Вацлава Ластоўскага для беларускамоўных выкладчыкаў вышэйшых навучальных установаў у Беларусі.
  6. Падняць узровень інфармацыі пра Раду БНР на сайце Рады, у замежнай прэсе, выданьнем англамоўнага раскладышу і лепшай камунікацыяй з адлеглымі краінамі.
  7. Падтрымоўваць дзейнасьць Апазыцыі ў Беларусі накіраваную на ажыцьцяўленьне ідэалаў 25-га Сакавіка.

Memorandum of the Executive Council of the Rada BNR on the presidential elections in Belarus

Memorandum by the Executive Council

of the Rada of the Belarusian Democratic Republic

March, 20 2006

1. The Executive Council of the Rada of the Belarusian Democratic Republic in Exile (BNR Rada) having considered the 19 March 2006 presidential elections in Belarus as well as the preceding and subsequent events, and noting in particular that

  • the nomination of Alexander Lukashenka for presidency for the third term was unconstitutional and no democratic legitimacy had been secured for a revision of that norm;
  • in the course of the presidential campaign the incumbent regime effectively denied the electorate access to information necessary for making a free and informed choice;
  • the “elections” that took place on 19 March 2006 were neither free nor fair, and although the authenticity of the figures released has not been supported by any evidence, the results were forced on society solely by application of massive police violence; hereby concludes and declares that Alexander Lukashenka shall not be regarded as occupying the position of the President of Belarus legitimately, and therefore the office of the head of state in Belarus shall be regarded as usurped.

Continue reading Memorandum of the Executive Council of the Rada BNR on the presidential elections in Belarus

Зварот Старшыні Рады БНР да прэзідэнцкіх выбараў 19 сакавіка 2006

Атаўская газэта “The Ottawa Citizen” перадрукавала 10 сакавіка артыкул Джэрэмі Пэйдж з London Times пад загалоўкам “Страх ахапіў Беларусь напярэдадні выбараў”.

І тут мне прыпомніліся словы Папы Яна Паўла Другога да польскага народу. “НЯ БОЙЦЕСЯ” – казаў ён. Словы гэтыя мелі велізарны водгук і ім заўдзячаецца шматлікімі аналітыкамі перамога “Салідарнасьці” супраць нялюдзкага рэжыму.

Усе тыраніі, усе дыктатуры абапіраюцца на страх. Страхам апраўдваюцца так званыя “моцныя” рэжымы, бо ж, маўляў, толькі “моцны” правадыр можа абараніць народ ад нутраных і вонкавых ворагаў. Калі ж ворагаў няма, трэба іх прыдумаць. Так былі прыдуманыя “страшны” Захад, “агрэсыўная” Амэрыка, ды й найгоршыя з найгоршых – нашыя ўласныя “нацыяналісты”.

У адсутнасьці аб’ектыўнай інфармацыі людзям ня бачна, што ўся гэтая прапаганда, якой прамываюцца іх мазгі ад часоў Сталіна, ня мае іншай мэты, як зрабіць зь іх застрашаных нявольнікаў, якія будуць працягваць казаць, як нашыя дарагія бабулькі – “абы вайны не было”. Тыран Сталін укатрупіў дваццаць мільёнаў нявінных людзей пад тлумачэньнем, што ён зьнішчае “ворагаў народу”.

Новы кандыдат на гэтую ролю, Аляксандар Лукашэнка, які трымае ў сваіх руках уладу дзякуючы наступнікам Сталіна, карыстаецца тымі самымі аргумэнтамі. Нават назоў “бацька”, які дыктатар прысвоіў, сьведчыць пра такія намеры. Ён, маўляў, мусіць быць жорсткім “бацькам”, каб абараніць “нашу Беларусь” ад усіх ворагаў, уключна зь яе дэмакратычнай Апазыцыяй.

Жорсткасьць гэтая дазваляе яму гвалціць абсалютна ўсе людзкія правы – нават тыя, якімі наш народ карыстаўся яшчэ ў шаснаццатым стагодзьдзі, калі ён быў адным з найбольш цывілізаваных народаў Эўропы. Сёньня забараняецца чытаць вольную прэсу, канфіскуецца выбарчы матэрыял, арыштоўваюцца патрыёты, якія змагаюцца не за ўладу, а за лепшую долю свайго народу, забараняюцца мітынгі выбаршчыкаў, канкурэнты Лукашэнкі не дапускаюцца да СМІ і зьбіваюцца.

Дыктатар спадзяецца, што застрашаны люд даверыць яму яшчэ пяць гадоў улады і дазволіць яму закончыць сваё здрадніцкае жаданьне – адаць наш край у няволю. Гэта ўважаю найбольшай небясьпекай для будучыні Беларусі. Калі Лукашэнка здолее зьдзейсьніць сваю задуму “саюзу з Расеяй”, дзяржава нашая перастане існаваць, як яна перастала існаваць пасьля першага Аншлюсу яе ў Расейскую Імпэрыю ў 1795 годзе.

Дарагія суродзічы, Вы маеце права, як і ўсе людзі, жыць спакойна і шчасьліва ў сваёй уласнай дзяржаве, без страху, без тэрору. Вы маеце права працаваць самі на сябе, на сваіх дзетак, на сваіх унукаў. Вашыя суседзі прайшлі ўжо шлях да нармальнага стану жыцьця. Усе яны гатовыя вам дапамагчы. Адзін толькі сусед вам дабра не жадае, бо калі б жадаў, не падтрымоўваў бы дыктатара Лукашэнку.

Дык паўтару словы Папы Яна Паўла – НЯ БОЙЦЕСЯ!

Не давайце нікому адабраць у Вас Ваш голас. Не апускайце рук. Пакажыце сьвету сваю чалавечую годнасьць, каб Дзень 25-га Сакавіка стаўся назаўсёды усебеларускім Днём Волі.

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
Старшыня Рады БНР
Канада, 12 сакавіка 2006

Віншавальнае пасланьне з нагоды Дня Герояў (2003)

Дарагія Суродзічы,

Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі маю гонар вітаць Вас з нашым слаўным Днём Герояў, Днём калі Беларусы ўва ўсім сьвеце адзначаюць Слуцкі Збройны Чын.

Случчакі разумелі, якой каштоўнасьцяй ёсьць для кожнага народу воля і незалежнасьць, і вырашылі ісьці ратаваць беларускую незалежную дзяржаву – Беларускую Народную Рэспубліку – хаця і добра ведалі, якім будзе асабісты кошт гэтага змаганьня. Пра гэта сьведчаць словы на сьцягу змагароў: Пайшлі ўміраць, каб жыла Бацькаўшчына.

Нядаўна – 11-га лістапада – глядзела, як Канада ушаноўвала памяць сваіх герояў. Бяз танкаў і пераможных лозунгаў, а з любоўю, павагай і ўдзячнасьцю. Хочу прасіць усіх Вас – уключна з сёньняшнімі Случчакамі, унукамі і ўнучкамі Слуцкіх герояў – каб належна ўшанавалі памяць сваіх дзядоў. Бо толькі калі мы ўсе зразумеем тое, што ведалі Случчакі, толькі калі наш край станецца назаўсёды незалежным, зажыве беларускі народ вольна, заможна і шчасьліва. Перад намі такая самая адказнасьць за будучыню нашай Бацькаўшчыны.

Не дарма амаль стагодзьдзе асьвячае нашую барацьбу за незалежнасьць ваяцкі марш, які ужо сьпявалі Слуцкія змагарьі:

Мы выйдзем шчыльнымі радамі
На вольны, родны свой прастор.
Хай воля вечна будзе з намі,
А гвалту мы дамо адпор!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла
Старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Лістапад, 2003 г