Memorandum of Rada BNR and Belarusian democratic organisations, 2012

CONCLUDING MEMORANDUM OF CONSULTATIVE MEETING OF LEADERS OF BELARUSIAN POLITICAL AND CIVIC ORGANISATIONS AND THE PRESIDENT OF THE RADA OF THE BELARUSIAN DEMOCRATIC REPUBLIC IN EXILE

ON MEASURES TO SAFEGUARD THE INDEPENDENCE OF BELARUS

Continue reading Memorandum of Rada BNR and Belarusian democratic organisations, 2012

Зварот да Беларускага Народу з нагоды Дня Волі 2012

Дарагія Суродзічы!

Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі, віншую Вас з нашым вялікім нацыянальным сьвятам, Днём Волі, калі наш народ, пасьля доўгага прыгнёту, абвясьціў сьвету, што ён таксама хоча быць гаспадаром на сваёй зямлі.

Здабылі мы незалежнасьць 25 сакавіка 1918 году і зьбераглі дасюль ідэалы 25 сакавіка, нягледзячы на шматлікія перашкоды, таму што былі між намі героі, якія разумелі цану волі і бязьмежна любілі свой край і свой народ.

Гэтае маё Сакавіцкае прывітаньне хачу прысьвяціць аднаму з нашых сучасных герояў, над жыцьцём якога варожы рэжым зьдзекуецца сёньня – Сяргею Каваленку.

Што Сяргей дужы, адважны і патрыёт – мы даўно ведалі.

Толькі ворагі не адчулі радасьці, калі ён ўзьлез на калядную ялінку ў Віцебску з Бел-Чырвона-Белым Сьцягам у руках. Гэтыя ворагі сёньня стараюцца яго зьнішчыць.

Словы, якія Сяргей перадаў нам праз жонку Алену, застануцца ў сэрцы кожнага беларуса.

Сяргей папрасіў, каб сьвяткавалі Дзень Волі з Бел-Чырвона-Белымі Сьцягамі ў руках. Гэта будзе падтрымкай і для яго. Ён заявіў, што дабрабыту ня можа быць без культуры, а падмуркам культуры зьяўляецца родная мова, і што трэба шанаваць свае нацыянальныя каштоўнасьці – гісторыю І мову.

Сяргей сказаў, што мы самі – наш беларускі народ – уратуе сваю краіну, і толькі тады падтрымаюць нас іншыя краіны. Таксама сказаў, што толькі беларускі народ можа дапамагчы яму выйсьці з гэтага цяжкага стану.

Дарагія суродзічы, не расчаруйма героя! Ён верыць у нашую беларускасьць і ў нашую мужнасьць. Ён верыць у свой народ і гатовы аддаць сваё жыцьцё дзеля гэтае веры. Будзьма годнымі героя! Як напісаў Антось са Слуцку: наша чарга дзейнічаць! Кожны чым і як можа. Дзесяць мільёнаў галасоў не застануцца без адказу!

Дык памажы нам Божа! Памажы Божа Сяргею Каваленку!

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Вяртаемся назад у турму народаў

Спачуваю з глыбіні сэрца спадарыні Кавалёвай, маці Ўладзіслава. Цяжка сабе ўявіць большае гора.

Веру адвакатам, што віны гэтых хлапцоў суд адэкватна не даказаў. Непамілаваньне іх і сьпешны растрэл сьведчаць пра нялюдзкасьць сучаснага рэжыму ў Беларусі. На жаль, дзеля яго Беларусь траціць усе шанцы заняць пачэснае месца ў сям’і народаў Эўропы.

Што да перавозу Сяргея Каваленкі ў псыхіятрычны шпіталь, уважаю гэта проста цынізмам, зьдзекам над тымі, хто клапоціцца пра лёс і жыцьцё выдатнага чалавека, адзіная віна якога — любоў да Беларусі.

Вяртаемся назад у турму народаў.

 

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Заява Рады БНР: амбасадар Сурыкаў мае стаць «пэрсонай нон грата»

Заява Рады БНР: амбасадар Сурыкаў мае стаць «пэрсонай нон грата»

Амбасадар Расейскай Фэдэрацыі ў Беларусі А. Сурыкаў заявіў у інтэрвію газэце «Зьвязда», што ў выпадку абвастрэньня валютна-фінансавай сытуацыі Беларусі «варта падумаць пра пераход на агульную з Расеяй валюту».

Сурыкаў таксама даў зразумець, што Масква будзе перашкаджаць вытворчасьці легкавых аўтамабіляў на тэрыторыі Беларусі, калі яна будзе наладжаная ў абыход інтарэсаў Расеі.

Гэтыя заявы выяўляюць сапраўднае, імпэрскае стаўленьне Расеі да незалежнасьці нашай краіны. Не сакрэт, што толькі дзякуючы Расеі Лукашэнка знаходзіцца пры ўладзе — пацьверджаньне гэтаму і крызіс 1996 году, калі «маскоўскі дэсант» уратаваў Лукашэнку ад імпічмэнту, і так званыя выбары 2001, 2006, 2010 году, перад якімі Крэмль выдаткоўваў лукашэнкаўскаму рэжыму мільярдныя крэдыты.

Насуперак памылковаму і распаўсюджанаму ўяўленьню, Расея не зьяўляецца донарам Беларусі. У выпадку, калі б ў 1994 годзе быў абраны эўрапейскі шлях разьвіцьця, прамысловы, транзытны і, найперш, чалавечы, інтэлектуальны патэнцыял дазваляў Беларусі цягам некалькіх гадоў стаць нароўні з постсавецкімі краінамі Ўсходняй Эўропы. Аднак палітыка прарасейскага кіраўніка краіны, уцягваньне Беларусі ў вайсковую сыстэму АДКБ, якая кантралюецца маскоўскім Генштабам, разьмяшчэньне расейскіх вайсковых базаў, — паставілі заслону паміж Беларусьсю і дэмакратычнымі эўрапейскімі краінамі. Выкарыстоўваючы Беларусь як найважнейшы для сваіх стратэгічных інтарэсаў вайсковы пляцдарм, Масква расплачваецца з Лукашэнкам падачкамі, якіх, аднак, хапае, каб падтрымліваць ілюзію эканамічнай стабільнасьці. Ва ўсялякім разе, хапала да апошняга часу. Эканамічны крызіс, дэвальвацыя нацыянальнай валюты паставілі ўладу Лукашэнкі пад пагрозу, аднак і тут Масква прыйшла яму на дапамогу. Узамен Расея дамаглася яшчэ большай палітычнай і эканамічнай залежнасьці Беларусі — праз уваход нашай краіны ў т. зв. Мытны зьвяз ды поўны кантроль над «Белтрансгазам».

Рада БНР неаднаразова зьвяртала ўвагу на імпэрскую палітыку Расеі ў дачыненьні да Беларусі; цяпер жа гэтая палітыка стварае рэальную пагрозу беларускай незалежнасьці. Расея ніколі не падтрымлівала дэмакратычныя памкненьні беларускага грамадзтва; паказальна, што афіцыйная Масква ні слова не сказала ў абарону беларускіх палітычных вязьняў.

Расейскі амбасадар Сурыкаў і раней дазваляў сабе выказваньні, якія выходзілі па-за межы нормаў паводзінаў кіраўніка дыпляматычнай місіі. Аднак яны заставаліся без адэкватнага адказу з боку лукашэнкаўскага МЗС. Цяперашнія ягоныя заявы выяўляюць абсалютна недапушчальнае для дыплямата ўмешваньне ва ўнутраныя справы сувэрэннай краіны. Рада БНР лічыць, што спадар Сурыкаў павінен быць абвешчаны „пэрсонай нон грата“ і неадкладна пакінуць тэрыторыю Беларусі. У выпадку, калі гэта ня будзе зроблена цяпер — гэта павінна будзе зрабіць новая дэмакратычная ўлада, незалежна ад таго, якую пасаду будзе займаць цяперашні расейскі амбасадар.

За Раду БНР 5 студзеня 2012 году 

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла напярэдадні 2012 году зьвярнулася зь лістом да беларускага народу

Дарагія суродзічы, напярэдадні сьвятаў, калі людзі традыцыйна жадаюць адзін аднаму шчасьця, здароўя і ўсялякіх дабротаў у жыцьці, пішу да вас з трывогай у сэрцы.

За 2011 год чалавек, які называе сябе прэзыдэнтам Рэспублікі Беларусь, даказаў, што Беларусь для яго нішто іншае, як лёгка здабытае казённае дабро. Распараджаецца ён гэтым дабром так непрадказальна і ставіцца да беларускага народу, уласьніка гэтага дабра, з такім цынізмам, што ствараецца ўражаньне, што ён выконвае загады, якія нават не адпавядаюць ягоным уласным інтарэсам. За некалькі чырвонцаў прадаў душу, штораз глыбей лезе ў балота, у якое ўсходнія „дабрадзеі“ пакрысе яго сьпіхваюць.

Падзеі 19-га сьнежня 2010 г., арышт апанэнтаў, маскоўскія дамовы наконт нібыта „таннага“ газу ўзамен на найкаштоўнейшую маёмасьць нашага краю — газавыя трубаправоды ў Эўропу, новыя „саюзныя“ структуры, у якіх Беларусь будзе мець аж 6 адсоткаў галасоў (!!!), дазвол Расеі ізноў карыстацца нашай зямлёй для рэалізацыі сваіх ядзерных задумаў, нягледзячы на жаданьне народу пазбыцца гэтае пагрозы, выпрабаваньне цярплівасьці народу стварэньнем новых сілавых структураў — каб змагацца супраць каго? Выглядае, што ўсё робіцца, каб сьцерці Беларусь з паверхні Зямлі. А нашыя бедныя людзі яшчэ ўсё думаюць, што гэта робіцца для іх… І чакаюць.

Прыгадваюцца генацыды, калі чалавецтва таксама чакала, склаўшы рукі, што нешта зьменіцца… Дарагія суродзічы, нішто ня зьменіцца бяз вас. А калі страціце сваю дзяржаву, што застанецца вашым дзецям і ўнукам? Ізноў маскоўская калёнія, забраны і зьнішчаны край, дзе яны будуць нічым іншым, як працоўнай сілай для чужых „сатрапаў“

Безумоўна, ёсьць здраднікі ў нашым народзе. Як і ўсюды. Магчыма, гледзячы на іх, апускаюцца рукі ў сумленных людзей. Але гэтае пачуцьцё крыўды і несправядлівасьці – таксама мы мусім перамагчы. Мусім і можам. Будучыня нам не даруе, калі мы не абудзімся або калі разбудземся запозна.

Дарагія суродзічы, нас дзесяць мільёнаў!

Мы можам адрадзіць нашую вольную незалежную беларускую дзяржаву, мы таксама маем права людзьмі звацца. Ведаю, што шмат хто ня любіць гэтых словаў Купалы. Даражэнькія, людзьмі мы будзем звацца толькі ў нашай вольнай краіне – краіне Беларусь!

Пакуль будзем дазваляць, каб нехта ёй гандляваў, пакуль будзем пад ярмом агрэсіўнага суседа, — ня будзем мы мець права людзьмі звацца. А так доўга, як мы ня будзем самі сябе паважаць, ня будзем мы мець права на павагу рэшты чалавецтва.

Дык жадаю ўсім нам сілаў, вытрываласьці і веры ў будучыню. Жыве Беларусь!

Сьнежань 2011 г.

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла напярэдадні 2012 году зьвярнулася зь лістом да беларускага народу

Дарагія суродзічы, напярэдадні сьвятаў, калі людзі традыцыйна жадаюць адзін аднаму шчасьця, здароўя і ўсялякіх дабротаў у жыцьці, пішу да вас з трывогай у сэрцы.

За 2011 год чалавек, які называе сябе прэзыдэнтам Рэспублікі Беларусь, даказаў, што Беларусь для яго нішто іншае, як лёгка здабытае казённае дабро. Распараджаецца ён гэтым дабром так непрадказальна і ставіцца да беларускага народу, уласьніка гэтага дабра, з такім цынізмам, што ствараецца ўражаньне, што ён выконвае загады, якія нават не адпавядаюць ягоным уласным інтарэсам. За некалькі чырвонцаў прадаў душу, штораз глыбей лезе ў балота, у якое ўсходнія „дабрадзеі“ пакрысе яго сьпіхваюць.

Падзеі 19-га сьнежня 2010 г., арышт апанэнтаў, маскоўскія дамовы наконт нібыта „таннага“ газу ўзамен на найкаштоўнейшую маёмасьць нашага краю — газавыя трубаправоды ў Эўропу, новыя „саюзныя“ структуры, у якіх Беларусь будзе мець аж 6 адсоткаў галасоў (!!!), дазвол Расеі ізноў карыстацца нашай зямлёй для рэалізацыі сваіх ядзерных задумаў, нягледзячы на жаданьне народу пазбыцца гэтае пагрозы, выпрабаваньне цярплівасьці народу стварэньнем новых сілавых структураў — каб змагацца супраць каго? Выглядае, што ўсё робіцца, каб сьцерці Беларусь з паверхні Зямлі. А нашыя бедныя людзі яшчэ ўсё думаюць, што гэта робіцца для іх… І чакаюць.

Прыгадваюцца генацыды, калі чалавецтва таксама чакала, склаўшы рукі, што нешта зьменіцца… Дарагія суродзічы, нішто ня зьменіцца бяз вас. А калі страціце сваю дзяржаву, што застанецца вашым дзецям і ўнукам? Ізноў маскоўская калёнія, забраны і зьнішчаны край, дзе яны будуць нічым іншым, як працоўнай сілай для чужых „сатрапаў“

Безумоўна, ёсьць здраднікі ў нашым народзе. Як і ўсюды. Магчыма, гледзячы на іх, апускаюцца рукі ў сумленных людзей. Але гэтае пачуцьцё крыўды і несправядлівасьці – таксама мы мусім перамагчы. Мусім і можам. Будучыня нам не даруе, калі мы не абудзімся або калі разбудземся запозна.

Дарагія суродзічы, нас дзесяць мільёнаў!

Мы можам адрадзіць нашую вольную незалежную беларускую дзяржаву, мы таксама маем права людзьмі звацца. Ведаю, што шмат хто ня любіць гэтых словаў Купалы. Даражэнькія, людзьмі мы будзем звацца толькі ў нашай вольнай краіне – краіне Беларусь!

Пакуль будзем дазваляць, каб нехта ёй гандляваў, пакуль будзем пад ярмом агрэсіўнага суседа, — ня будзем мы мець права людзьмі звацца. А так доўга, як мы ня будзем самі сябе паважаць, ня будзем мы мець права на павагу рэшты чалавецтва.

Дык жадаю ўсім нам сілаў, вытрываласьці і веры ў будучыню. Жыве Беларусь!

Сьнежань 2011 г.

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

З нагоды ўгодкаў Слуцкага Збройнага Чыну Старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла зьвярнулася да беларусаў

Дарагія Суродзічы! Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі, вітаю Вас зь вялікай падзеяй у жыцьці нашага народу – Слуцкім Збройным Чынам, ці, як яго называе Юрка Віцьбіч, Слуцкім Фронтам БНР.

Цытую далей Юрку Віцьбіча: “Меліся ў нас паўстаньні і больш колькасныя па ліку, як Вяліжскае, і ня горш арганізаваныя, як Гомельскае, і ня менш зацятыя, як Парэцкае, Барысаўскае, Івянецкае, Койданаўскае, Мірскае, Рагачоўскае, Панкоўска-Будаўскае, Бешанковіцкае і шмат шмат іншых. Аднак ні адно з гэтых паўстаньняў не выявіла ў такой ступені наш нацыянальны супраціў расейскім акупантам, як Слуцкае”.

Дык заклікаю усіх Вас, дарагія суродзічы, адзначыць гэтую вялікую падзею. Адначасна заклікаю кожнага з Вас, у Беларусі і ўва ўсіх беларускіх асяродках у сьвеце, ушанаваць памяць ня толькі герояў Случчыны, якія “першыя паўсталі й пайшлі паміраць, каб жыла Бацькаўшчына”, але і ўсіх Вам ведамых і няведамых змагароў за незалежнасьць Бацькаўшчыны і Вашую волю. Дзякуючы ім мы яшчэ існуем як нацыя, нягледзячы на шматлікія намаганьні нашых суседзяў, каб сьцерці з паверхні Зямлі незалежную дзяржаву Беларусь.

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Старшыня Рады БНР Івонка Сурвіла зьвярнулася зь віншаваньнем з нагоды 20-ай гадавіны абвяшчэньня незалежнасьці

Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі віншую вас з гэтым вялікім сьвятам – угодкамі абвяшчэньня Незалежнасьці нашай Бацькаўшчыны ў 1991 годзе!

Нягледзячы на цяперашнюю бяду, Беларусь – незалежная дзяржава, і абавязкам кожнага з нас ёсьць даглядзець, каб мы ніколі больш яе ня страцілі. Роля нашая – кожнага з нас – вялізарная. Новае пагадненьне з Масквой ізноў паставіла на парадак дня “саюзную дзяржаву”. Нам усім добра вядома, што гэта значыць. Калі дыктатару давядзецца выбіраць між сувэрэнітэтам і сваімі асабістымі інтарэсамі, усе мы ведаем, што ён выбірае. Мы ня можам дапусьціць, каб споўніліся пуцінскія мары пра беларускую “губэрню”. Таму час змаганьня за Незалежнасьць ня скончыўся.

Жадаю вам сілы і вытрываласьці!

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Адкрыты ліст да беларускага народу заміж Вялікоднага віншаваньня /26.04.2011/

Дарагія Суродзічы!

Вялікодныя сьвяты ў гэтым годзе супадаюць з адзначэньнем гадавіны вялікай бяды, якую давялося перажыць беларускаму народу ў канцы 20 стагоддзя. 26 красавіка спаўняецца 25 гадоў ад Чарнобыльскага злачынства. Таму ня ў сілах я жадаць Вам вясёлых сьвятаў, дарагія суродзічы! Хачу толькі сказаць сёньня, што Беларусы і людзі добрай волі ва ўсім сьвеце, якія ведаюць, што беларускі народ яшчэ ўсё жыве ў цяні Чарнобылю, будуць з Вамі ў гэтыя дні.

На жаль, сёньняшнія ўлады Рэспублікі Беларусь не толькі не апякуюцца сваім народам, пацярпелым ад страшных радыёнуклідаў, але і хочуць будаваць на беларускай зямлі новую ядзерную электрастанцыю, не праймаючыся ані Вашым здароў’ем, ані доляю Вашых дзетак. Яны забараняюць Вам нават прайсьці Чарнобыльскі Шлях у памяць тых людзей – часта Вашых родных, якія ўжо загінулі ад чарнобыльскай радыяцыі.

Над Вамі ізноў вісіць чорная хмара страху. Яшчэ пару месяцаў таму, пад час падзеяў 19 сьнежня мінулага голу, Вас білі, калечылі, зьнявольвалі, страшылі, каб лягчэй было распраўляцца з найбольш мужнымі між Вамі, з тымі, хто спадзяваліся дамагчыся для Вас нармальнага вольнага жыцьця. Цяпер, пры вельмі неясных абставінах, выбух у Менскім метро 11 красавіка.

На Беларускай зямлі аднаўляецца сталінскі тэрор.

Адна з нашых маладых гераіняў, мужнасьць якой была прызнаная ў далёкай Амэрыцы, гаварыла нядаўна пра нянавісьць, якая праяўляецца ў Беларусі супроць новага пакаленьня змагароў, супроць нашай актыўнай моладзі. Дадам, што паводле зьвестак, якія даходзяць да нас з Беларусі, мы бачым, што гэтая нянавісьць праяўляецца ў адносінах да ўсяго беларускага, супроць кожнага слова, сказанага ў абарону нашага народу, нашай зямлі, нашай спадчыны. Пад забаронаю нават кліч “Жыве Беларусь!”.

Праводзіцца бязьлітасны генацыд нашай нацыі. Рэжым не шкадуе нашай зямлі, яму абыякавы наш лёс, абыякавая будучыня нашых дзяцей, абы захаваць сваю бязьмежную уладу.

Нелегітымны “уладар” прызнаўся, што ён гатовы змагацца сілаю за ўладу, выкарыстоўваючы беларускае войска супраць беларускага народу, супроць Вас, дарагія суродізічы.

Якое права мае чалавек, якога вы выбралі на пяць гадоў 17 гадоў таму, распараджацца сёньня Вашым лёсам, Вашай зямлёю, Вашай будучыняю?

Якое права мае ён судзіць беларускіх дзеячоў, якія правініліся толькі сваёй ахвярнасьцю і сваёй заклапочанасьцю доляю беларускага народу?

Якое права ён мае страшыць вас, перасьледаваць сумленных людзей, як злачынцаў?

Якое права ён мае зьнявольвац Вас, кідаць у турмы Вашых дзяцей, марнаваць іхнае і вашае жыцьцё?

Хто яму даў гэтае права?

Хачу паўтарыць тут словы Папы Паўла II да свайго польскага народу ў цяжкія часы ягонай гісторыі: ”Ня бойцеся!”

Вы мацнейшыя! Паслухайце тых, хто ў турме меў час перадумаць падзеі апошніх 17 гадоў дыктатуры. Яны вераць ў Вас. Паверце ім! Бо толькі ў адзінстве народ зможа вызваліцца з няволі.

Прыйшоў час, калі нам трэба ачуняць, дарагія браты і сёстры – Беларусы, каб не загінуць!

Жыве Беларусь!

 

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі

Зварот да Беларускага Народу з нагоды Дня Волі 2011

Дарагія Суродзічы!

Ад імя Рады Беларускай Народнай Рэспублікі вітаю вас з нашым слаўным Днём Волі – угодкамі абвешчаньня незалежнасьці беларускай дзяржавы 25-га сакавіка 1918 году.

Наш край аднавіў сваю незалежнасьць у 1991-м годзе, на мапе сьвету зьявілася Рэспубліка Беларусь. Аднак гэта сталася магчымым толькі таму што нашыя продкі здолелі ў 1918 годзе гучна заявіць сьвету, што “ад гэтага часу Беларуская Народная Рэспубліка абвяшчаецца незалежнай і вольнай дзяржавай”. Дзень 25-га сакавіка застанецца назаўсёды нашым найвялікшым нацыянальным сьвятам, сьвятам нашай ідэнтычнасьці, нашай гістарычнай памяці, нашай дзяржаўнасьці.

Гэтымі днямі ўсе мы яшчэ перажываем падзеі, зьвязаныя з прэзідэнцкімі выбарамі ў Беларусі: фальшаваньне вынікаў галасаваньня, зьбіцьцё мірных дэманстрантаў, зьняволеньне соцен людзей, у тым ліку апазыцыйных кандыдатаў на пасаду прэзідэнта. Дык хачу нагадаць вам словы ведамага беларускага сьвятара а. Аляксандра Надсана: “На долю беларусаў выпала шмат цяжкіх выпрабаваньняў. Колькі разоў, здавалася, яны стаялі на краі загубы. Тое, што ня гледзячы на ўсё яны выжылі, сьведчыць аб вялікай духовай сіле нашага народу”.

Сёньня гэта духовая сіла ўвасабляецца ў тых дзяўчатах і хлапцох, жанчынах і мужчынах, што дзясяткамі тысяч выйшлі на Плошчу 19-га сьнежня, і ў тых людзях, якія актыўна ўключыліся ў кампанію салідарнасьці зь вязьнямі рэжыму і якія выступаюць з патрабаваньнем новых – сумленных – выбараў. Яны не дазволяць, каб Беларусь, незалежная беларуская дзяржава, загінула. Спробы дыктатара запалохаць людзей прымяненьнем супраць іх збройнай сілы скончацца ягонай паразай.

Краіна наша выстаіць і зойме сваё годнае месца між дзяржаваў сьвету. Я моцна ў гэта веру й заклікаю кожнага з Вас далучыцца за тых новых сілаў у нашым народзе, якія супрацьстаяць варожым нам ідэалёгіям і мэнталітэту. Разам мы пераможам усе цяжкасьці на шляху да волі і дабрабыту.

Жыве Беларусь!

Івонка Сурвілла,
старшыня Рады Беларускай Народнай Рэспублікі